سائیں اللہ لوک فقیر کلف لگے ہوئے چٹے کپڑے پاؤندے نیں۔تیز خشبو ورتدے نیں۔ دنداں نوں کسے خاص منجن دے نال چمکاوندے نیں تے اپنے چٹے تے لشکدے ہوئے دند وکھان لئی ہر ویلے مسکاندے رہندے نیں، بھاویں اوہ پُرسے دا موقع ہووے یا جنازے دا۔ اوہناں نوں اپنے دند وکھاون دا اینا چاء اے کہ غصے وچ اوہ مندے وی اپنا سارا منہ اڈ کے مسکاندے ہوئے دیندے نیں۔
سائیں اللہ لوک اپنے انداز دا اکو ای نگ نیں۔ پوری دنیا وچ اوہناں دے جوڑ دا کوئی ہور نہیں اے۔ غیب تے جوتش دا علم رکھن والے آکھدے نیں کہ اوہناں جہیا بندہ کئی صدیاں تیکر نہیں جمے گا۔ سائیں اللہ لوک دا اینا رعب اے کہ اوہناں تے نگاہ پیندیاں ای لوکاں دے رنگ پیلے تے گلے سک جاندے نیں تے فیر جہدا جیہڑے پاسے منہ آوندا اے، نس جاندا اے۔ فقیر سائیں کہدے نیں کہ ایہہ کدے نہیں ہوئیااوہناں دا ہتھ خالی پرتیا ہووے۔
اللہ لوک کدے ناامید نہیں ہوئے ، سوائے اپنے پتر توں، جہدی گل کردیاں ہوئیاں اوہناں دی اکھاں وچ ہنجو آجاندے نیں تے فیر اوہ کہندے نیں کہ اک بلاول وی اے جیہڑا ویہھ ورھیاں دی عمر وچ اپنے پیو جہے سارے کم کردا پیا اے۔ بہت اگے تیکر جاوے گا۔ ایویں ای تے وڈے سائیں نے ایوان صدر وچوں قائداعظم دی تصویر لاہ کے بلاول دا پورٹریٹ نہیں لوایا۔
بھولے نیں، جیہڑا ڈاھڈے غور دے نال اوہناں دیاں گلاں سن رہیا سی، پولے جہے منہ دے نال پچھیا۔ تہاڈا پتر کیہ کردا اے؟ اوہ بولے۔ مینوں کم تو روکدا اے۔ بھولے نیں پچھیا۔ تسیں کیہ کم کردے او؟ سائیں اللہ لوک اپنا ہتھ اگے کردیاں مسکاؤندے ہوئے بولے۔ پہلاں میری تلی تے پیسے رکھو۔ بھولےنیں حیرانی دے نال پچھیا۔ اوہ کیوں؟ اوہ بوے۔ کیہ تسیں فقیر نوں پیسے نہیں دیو گے؟ بھولا بولیا۔ میری ماں کہندی اے کہ منگنا بہت برا کم اے۔ سائیں اللہ لوک فقیر پورا منہ اڈ کے اپنے دند وکھاندیاں ہوئیاں مسکائے۔ میرا پتر وی ایہو کہندا اے۔ میں اوہنوں وی ایہو آکھیا سی کہ منگناں بہت ای عزت والا کم اے۔ بھولے نے حیران ہوندیاں ہوئیاں پچھیا۔ اوہ کیویں؟
سائیں اللہ لوک مسکائے۔ مولوی صدقے تے خیرات منگدے نیں۔ جماعت اسلامی قربانی دیاں کھلاں منگدی اے۔ ایم کیوایم والے کھل لاہون لئی بھتہ منگدے نیں۔ سیاست دان چندہ تے این جی اوز گرانٹ منگدیاں نیں۔ اسمبلی دے ممبر تے سینیٹر کوٹہ تے لائسنس منگدے نیں۔ وزیر تے مشیر کمشن تے اوہناں توں اتے والے کک بیک منگدے نیں۔ منگنا سب توں معزز پیشہ اے۔
بھولا سر ہلا کے بولیا۔ ایہہ غیر قنونی اے۔ ایہہ جرم اے۔ سائیں اللہ لوک دند کڈھ کے مسکائے۔ دو دن پہلاں دی گل اے ۔ میں ہائی کورٹ دے اک جج دی عدالت دے کولوں لنگھ رہیا ساں کہ اندروں آواز آئی ۔۔دے جا سخیا۔۔ میں حیرانی دے نال چپڑاسی توں پچھیا۔ ایتھے میرے توں پہلاں کون اپڑ گیا اے۔ اوہ بولیا۔ جیالا جج۔ بھولا بولیا۔ میں نہیں مندا۔
سائیں اللہ لوک نے اوہدی گل تے کوئی دھیان نہیں دتیا تے مسکاندیاں ہوئے بولے۔ کجھ دن پہلاں مینوں اسلام آباد جانا پئے گیا۔ جد میں ایوان صدر دے ساہمنے توں لنگھ رہیا ساں تے قیمتی پوشاکاں والے کجھ بندیاں نیں مینوں گھیر لیا تے میرا اوہو حشر کیتا جیہڑا لاہور دے بادامی باغ لاری اڈےتے فقیر پنڈاں توں آؤن والے مسافراں دا کردے نیں۔ بھولے نیں آکھیا۔ اوہ سیکیورٹی دے لوکی ہوون گے۔ اللہ لوک سرہلا کے بولے۔ نہیں۔۔۔وڈے سائیں دے فرنٹ مین سن۔ بھولے نے اعتراض کیتا۔ اوہ تے صرف لندن تے سوئٹزرلینڈ وچ نیں۔ اللہ لوک مسکائے۔ عالمی معاشی بحران دے ایس زمانے وچ صرف دوچیزاں ودھ رہیاں نیں، سوائن فلوتے سائیں دے فرنٹ مین۔ بھولے نے طنز کردیاں ہوئیاں آکھیا۔ تسیں ایس معزز پیشے وچ وڈے سائیں تو متاثر ہوکے آئے او۔ اوہ پورامنہ اڈ کے مسکائے۔ نہیں۔۔۔ ایہہ شادو دی دین اے۔ بھولے نے حیرانی دے نال پچھیا۔ شادو کون اے؟
اوہ خیالاں وچ بولے۔ مینوں اوہدے نال عشق ہوگیا سی۔ اوہنے آکھیا کہ میری اک شرط اے۔اک دن توں منہ ہنیرے داتا دربا جا، تے اوتھے شام تیکر پوڑھیاں تے بیھ کے منگ۔میں اگلے ای دن پوڑھیاں تے چادر وچھا کے بیٹھ گیا۔ شام تیکر میرے کول ساڈھے چارسوتوں ودھ روپے اکھٹے ہوگئے۔ سستے زمانے سن۔ اوس ویلے تے گریڈ ون کے افسرنوں اینی تنخواہ وی نہیں ملدی سی ۔
بھولے نے بے صبری نے آکھیا۔ تسیں شادو دا دس رہے ساؤ۔ سائیں اللہ لوک مسکائے۔ اوس شامی میں پوڑیاں توں اٹھ کے سدھا داتا دے مزار تے گیا تے ہتھ چک کے آکھیا۔ داتا، شادو جھتے وی رہوے خوش رہوے۔ کدے اوہنوں میری تے مینوں اوہدی یاد نہ آوے۔ ہن مینوں شادو نہیں فقیری چاہدی اے۔ قبولیت دی گھڑی سی ۔ داتا نے میری سن لئی ۔ بھولا منہ بنا کے بولیا۔ میری ماں کہندی اے کہ منگے دے پیسیاں وچ برکت نہیں ہوندی۔
اللہ لوک مسکائے۔ میرا پتر وی ایہو آکھدا اے۔ پر میں بے برکتی دے پیسے جوڑ کے اک سینما خریدیا۔ اوس توں اک دوجا بنیا۔ فیر دوہاں سینمیاں نے رل کے بچے دتے تے میرے ست سینمے ہوگئے۔ فیر جد طالبان دا زور ودھدیا تے میں چھ سیمنے ڈھا کے اوتھےشادی ہال بنوا دتے نیں تے ستواں آرٹ کونسل والیاں نوں زندہ ناچ گاونے لئی دے دتا اے۔ گلبرگ وچ میریاں دو کوٹھیاں نیں۔ چک شہزاد وچ مشرف دے فارم ہاؤس دے پچھے میرا وی فارم ہاؤس اے۔ لندن وچ میرا فلیٹ اوسے گلی وچ اے جتھے اپنے الطاف بھائی دا اے۔ تے ہوسٹن دے اوسے علاقے وچ میرا وی اک ہوٹل اے جتھے اپنے وڈے سائیں دا اے۔
بھولے نیں کچھ سوچدیاں ہوئیاں پچھیا۔ اینا بہت کجھ ہوون دے باوجود تسیں کیوں منگدے او۔ سائیں اللہ لوک کجھ چر بھولے ول تکدے رہے فیر مسکدائیاں ہوئے بولے۔ وڈھے سائیں دے کول دوارب ڈالر توں ودھ نیں ، پر اوہ فیر وی ڈاڈھے خشوع و خضوع دے نال منگ رہیا اے۔۔۔ ایہہ وڈے لوکاں دیاں گلاں نیں، تیری چھوٹی جہی کھوپڑی وچ نہیں آؤن گیاں۔ بھولااپنے سر تے ہتھ پھیردیاں ہوئیاں بولیا۔ میری ماں کہندی اے کہ پیسہ کھوپڑی نوں خالی کردا اے تے علم اوہنوں بھردا اے۔ لگدا اے تسیں اپنے پتر نوں پڑھایا لکھایا نہیں اے۔ اللہ لوک پہلے مسکائے فیر اداس ہوندے ہوئے بولے۔ میں اوہنوں پڑھن لئی آکسفورڈ بھیجیا سی ۔ پر اوہنے بڑا مایوس کیتا ۔ بھولے نے پچھیا۔ کیہ اوہ نہیں پڑھیا؟ سائیں اللہ لوک سرہلا کے بولے۔ نہ پڑھدا تے چنگا سی ۔ ڈگری لے کے اوہدا سر بھوں گیا اے۔ ہرویلے مینوں روکدا ٹوکدا رہندا اے۔ جیویں اوہ میرا پیو ہووے۔ کجھ آکھو تے کدھرے ٹر جاندا اے۔ ہن سوات گیا ہویا اے۔ آکھ گیا اے کہ مشن پورا ہوون تیکر واپس نہیں آواں گا۔ بھولے نیں حیرانی دے نال پچھیا۔ سوات کس لئی !! کیہ طالبان دے خلاف لڑن گیا اے یا اوہناں دے نال رلتی ہوون؟ سائیں اللہ لوک پہلاں مونجھے ہوئے تے فیر پورا منہ اڈ ے مسکائے۔ جڑی بوٹیاں چنن لئی گیا اے۔ بھولے نے ہور حیران ہوندیاں پچھیا۔ جڑی بوٹیاں کس لئی !! سائیں اللہ لوک فقیر کھیسے وچوں رومال کڈھ کے ہنجو صاف کردیاں ہوئے بولے۔ آکھ رہیا سی کہ منگن پنن دا وائرس مارن لئی ویکسین بناواں گا۔
