پُورب وچ بلی دے روون نوں بُرا شگن سمجھیا جاندا ہے۔ کجھ لوکی ایہنوں وہم سمجھدے نیں۔ پر کجھ چر پہلاں اک ایہوجہے بلے بارے کتاب چھپی ہے، جیہرا ہن تیکر پنجاہ بندیاں دے مرن دی خبر اوہناں دی موت توں کئی گھنٹے پہلے دے چکیا ہے۔ موت دی پیش گوئی کرن والے ایس بلے دا ناں آسکر ہے تے اوہنوں برطانیہ دے علاقے رہوڈ آئی لینڈ دے سٹیر نرسنگ ہوم دے عملے نے پالیا ہوئیا ہے۔
براؤن یونیورسٹی دے اسسٹنٹ پروفیسر ڈاکٹر ڈیوڈ ڈوسا نے اپنی کتاب وچ لکھیا ہے کہ دوجے بلے بلیاں توں وکھ خوبیاں رکھن والے اس بلے دی عمر پنج سال ہے۔انہوں کئی ورھیاں پہلاں نرسنگ ہوم دے سٹاف نے پالیا سی۔ نرسنگ ہوم وچ چار ہور بلیاں وی نیں۔ پراوہ آسکر وانگوں نرسنگ ہوم دے مریضاں بارے پیش گوئی نہیں کرسکدیاں۔ آسکر ہن تیکر پنجاہ مریضاں دے مرن دی خبر، اوہناں دی موت توں کئی گھنٹے پہلاں دے چکیا ہے۔ کئی واری ایہہ وی ہوئیا ہے کہ کسے مریض دے مرن بارے ڈاکٹراں دا گویڑ غلط نکلیا، پر ایس بلے دی پیش گوئی کدے وی غلط ثابت نہیں ہوئی۔
رہوڈ آئی لینڈ دے ایس نرسنگ ہوم وچ الزائمر تے چیتے دی بیماریاں دے مریضاں دی دیکھ بھال کیتی جاندی ہے تے ایس پاروں ایہہ یورپ دا اک مشہور نرسنگ ہوم ہے۔ کجھ ورھے پہلا اوتھے دیاں نرساں نے اک بلونگڑا پالیا تے اوہدا ناں آسکر رکھ دتا۔ بھورے تے چٹے والاں والے آسکر دیاں عادتاں دوجے بلے بلیاں توں وکھریاں نیں۔ اوہ شرارتاں نہیں کردا تے لوکاں توں پرے رہندا ہے۔ سارا دن اوہدا کم ایہہ ہوندا ہے کہ اوہ اک مریض توں دوجے مریض دے کمرے دا چکر لاؤندا ہے تے جیہڑا مریض کجھ گھنٹیاں مگروں مرن والا ہوندا ہے،اوہ اوہدے بسترے تے بیٹھ جاندا ہے تے بسترے دی چادر نوں اپنے پنجیاں دے نال کھرچن لگ پیندا ہے۔
کتاب دے لکھاری ڈاکٹر ڈوسا کہندے نیں کہ ایہہ کوئی سببی گل نہیں ہے کہ آسکر مرن والے مریض دے کمرے وچ ڈیرہ پا لیندا ہے۔ اوہ کہندے نیں کہ کئی واری ایہہ وی ہوئیا کہ کسے مریض بارے ڈاکٹراں نے ایہہ گویڑ لا کے بئی اوہ کجھ گھنٹیاں تیکر مر جاوے گا، اوہدے رشتے داراں نوں اطلاع کر دتی۔ پر اوہ اوس توں بعد وی دو تن دناں تیکر اوس ویلے تک زندہ رہیا جد تیکر آسکرآ کے اوہدے بسترے تے بیٹھ نہیں گیا۔
ڈاکٹرڈوسا کہندے نیں کہ کئی واری ایہہ وی ہوئیا کہ نرسنگ ہوم دے عملے نے آسکر نوں اوس مریض دے کمرے وچوں زبردستی کڈھ دتا جتھے اوہنے ڈیرے پائے ہوئے سن، پر اوہ کسے ہور پاسے جان دی بجائے کمرے دے بوہے تے بیٹھ گیا تے اپنے پنجیاں دے نال بوہے نوں کھرچن لگ پیا۔ اوہ اوس ویلے تیکر اوتھے بیٹھا رہیا جد تک مریض دے ساہ مک نہیں گئے۔
کتاب وچ اک ہور واپری دا ایویں ذکر کیتا گیا ہے کہ اک واری نرساں نے آسکر نوں اک ایہوجہے مریض دے کمرے وچ بند کردتا جہدے بارے ڈاکٹر نے آکھیا سی کہ اوہ کچھ گھنٹیاں تیکر مر جاوے گا۔ پر بلا اوتھوں نس کے اک ہور کمرے وچ چلاگیا۔ دوجے کمرے دا مریض کجھ ہی چر مگروں مر گیا پر پہلے کمرے دا مریض دو دن بعد تک جیوندا رہیا۔
ڈاکٹر ڈوسا لکھے نیں کہ نرسنگ ہوم دے عملے نوں آسکر تے ہن اینا کُو اعتبار ہوگیا ہے کہ جد اوہ کسے مریض دے بسترے تے بیہ جاندا ہے، اوہ فوراً ہی اوہدے گھر والیاں نوں ٹیلی فون کردیندے نیں کہ بئی چھیتی دے نال آجاؤ، تہادے مریض دا آخری ویلا آگیا ہے۔
ڈاکٹر ڈوسا نے اپنی کتاب ( Making rounds with Oscar)وچ ایس دی کوئی سائنسی وجہ نہیں لکھی کہ آسکر نوں کسے مریض دے مرن دا کئی گھنٹے پہلاں کیویں پتا لگدا ہے، پر اوہ کہندے نیں کہ ہو سکدا ہے کہ آسکر دی ایہہ خوبی، اوہناں کتیاں جہی ہووے، جیہڑے مریض نوں سُنگھ کے ایہہ دس دیندے نیں کہ اوہنوں کینسر ہے یا نہیں۔ ڈاکٹرڈوسا کہہندے نیں کہ کجھ کتیاں وچ ایہہ صلاحیت ایس لئی ہوندی ہے کہ کینسر دے خلیاں دی اک خاص قسم دی بو ہوندی ہے،جیہنوں کجھ کتے پچھانن دی صلاحیت رکھدے نیں۔ اوہ کہندے نیں کہ ہوسکدا ہے کہ مرن توں پہلا مریض وچ وی ایہو جہی خاص تبدیلی آؤندی ہووے، جہدا آسکر نوں پتا لگ جاندا ہووے۔
ڈاکٹر ڈوسا اپنی کتاب وچ لکھدے نیں کہ آسکر موت دے فرشتے وانگوں ہے پر فیر وی لوکی اوہنوں پسند کردے نیں، کیوں جے اوہدی پیشگی اطلاع موجب لوکی اپنے رشتے داردے کول اوہدے مرن توں پہلا کجھ چر لنگھا لیندے نیں۔
