نہ ایہہ لیکھ نیں سپ، ٹھوئیں دے ، نہ وحشی ڈنگر دے ایہہ تاں چاکر قوم دے پُتر، بھیڑی موتے مردے اسرافیل دی کُوک ایہناں نوں دے نہ سکے حیاتی روح توں سکھنے تن دے بھانڈے جندڑی وچ نہ بھردے موتے مر کے جی اُٹھنا تاں کم ہے مرداں والا بھانویں اوڑک سارے لوکی پیر قبر وچ دھردے
