مُنہ آئی بات: کراماتاں

کراماتاں دی سِیونک نے دھرم کھادے
رہندی کڈھی ہے کسر پُجاریاں نیں

اوس مکھن نوں زہر دا جاگ لایا
جیہڑا کھاہدا سی کرشن مُراریاں نیں

چَینل اُتے جو دھرم دِیاں ہون گلاں
دے کے کَیش سبھ لئیاں اُدھاریاں نیں