Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> کہندا بلھے شاہ >> کافی بلھے شاہ: الف اللہ دل رتّا میرا

کافی بلھے شاہ: الف اللہ دل رتّا میرا

July 24th, 2009
5 / 5 (1 Votes)

1
الف اللہ دل رتّا میرا
''ب''دی خبر نہ کائی
''ب'' پڑھدیاں مینوں سمجھ نہ آوے
لذت الف دی آئی
''ع'' تے''غ'' نوں سمجھ نہ جاناں
گل الف سمجھائی
بُلھیا قول الف دے پورے
دل دی کرن صفائی

سدھا مطلب:
الف توں اللہ بن دا ہے جیس نال میرا دل لال ہے، مینوں "ب" دی کوئی سُرت نہیں۔ (ب توں مطلب بیگانہ وی ہو سکدا ہے)۔"ب" پڑھدیاں مینوں کوئی سمجھ نہیں آؤندی کیوں جے مینوں الف دی ہی چس آ گئی ہے۔ "ع" یعنی عین، موجود تے "غ" یعنی غیر یا غائب دا فرق وی میری سمجھ وچ نہیں آؤندا، ایہو گل مینوں الف نے سمجھائی ہے۔ بلھیا، الف دے کیتے وعدے سدا سچ ہین تے دل دی صفائی کردے ہین۔

کھلارویں پڑھت
کئی وڈھے شاعراں دیاں لکھتاں تے کافیاں الف اللہ نال شروع ہوندیاں نیں۔ سلطان باہو دا بیت "الف اللہ چنبے دی بوٹی" وی انج ہی شروع ہوندا ہے۔ پنجابی کلاسیک دے شاعراں دی ایہو جیہی شروعات نال بہت سارے نویں وچاراں دے پھوکے سوجھوان اوہناں تے ات مذہبی دا ٹھپہ لا کے اوہناں نوں مولویاں دی ہی اک قسم وچ رکھ دیندے ہین۔ پر ایہہ اوہناں دی خیال پرستی ہے وچاراں دی تاریخ دی جانکاری دی گھاٹ۔ کیوں تاریخ دے ہر وارے اک لفظالی ہوندی ہے تے شاعراں وچارواناں نوں نویں گل وی موجود لفظالی وچ ہی کرنی ہوندی ہے۔

الف دے حرف نال اللہ بن دا ہے پر الف نال تے ہور وی کئی لفظ بندے ہیں۔ فیر "الف اللہ دل رتا میرا" یا "اکو الف مینوں درکار" وچ الف ہے کیہ؟
ب بیگانہ کرن دی سینت کیوں ہے؟ ایہہ گل کھولن لئی سانوں اوس ویلے دے وچار یدھاں تے علم دے نظریے تے اک جھات پاونی پوے گی۔

ہندوستان تے پنجاب وچ علم پہلاں پنڈتاں دی ملکیت رہیا تے فیر مسلماناں دے آون نال ملانیاں تے قاضیاں دی جاگیر ہو گیا۔ ایہناں پنڈتاں قاضیاں دا سارا علم لفظاں دی پن چھان تے نکی نکی گل دی کھل لاہون دوالے گھمدا سی۔ فیر ایہہ علم بہتا سماج دے چالو رواجاں تے ریتاں دے اصول تے قاعدے ہی دسدا سی۔ عالم دا علم لفظی تے ریتی رواج نوں قائم رکھن لئی سی۔ ایسے لئی عالم دے علم تے اوس دی حیاتی دے ڈھنگ وچ کوئی جوڑ نہیں سی۔ ملاں نے تے پنڈت جہان دی ہر بے ایمانی تے ہم جنسی ورگے بھیڑاں دے خلاف فتویٰ وی دیندے تے فیر اوہو بے ایمانیاں آپ وی کردے۔ ایس دا مطلب ایہہ ہویا جو اوہناں دا اصل وچ علم نال کوئی سانگا کوئی تعلق ہی نہیں سی۔

جیہڑے چنگے بھلے ایماندار روایتی مذہبی لوک سن اوہ وی فقہ تے اصول دیاں نکیاں موٹیاں جھیڑیاں وچ ہی پئے رہندے۔ نماز ہتھ بنھ کے پڑھنی چاہیدی ہے یا ہتھ چھڈ کے، شلوار گٹیاں توں تھلے ہووے یا اُتے، مچھاں جائز نیں یا ناجائز، جیہے موضوع ہی علم دی حد منے جاندے سن۔ علم دا تعلق بندے دے دل تے اوسدی ہوند نال کوئی نہیں سی۔ نہیں تے بندہ جہان دے تت نوں ویکھدا اوس وچ ہر پاسے ہلو ہلو کردے ظلم، نا انصافی، غلامی تے جبر نوں ویکھدا۔ پر سماج دے عالم ایہناں ول ویکھن جوگے ہے ہی نہیں۔

ایس لئی ایس سارے علم دی نفی نال ہی نویں ہوند دا مڈھ بنھیا جا سکدا ہے۔ تے نواں ڈھنگ ایہہ ہے جو ہر اک لفظ دماغ تے نہیں دل تے آیت وانگوں اترے، سچ دی تبلیغ ہی نہ ہووے سچ ہوند دے ہر مسام وچوں پھٹے۔ ایسے گل نوں الف دے اشارے نال اگھیڑیا گیا ہے۔ الف توں اللہ اچارنا نہیں الف اللہ ایویں پڑھیجے جو اندر رتا ہوجاوے، مطلب رت دے رنگ ورگا ہوجاوے۔ جد دل دے بوہے کھل جاون تے فیر عالماں دیاں درفتنیاں جہناں دی علامت "ب" ہے دے کوئی لوڑ نہیں۔ انج وی "ب" بیگانگی ہے۔

تسیں ویکھو الف نال دل رتا ہوندا، اک جذبہ بن دا، اک ہوند بندی ہے۔ پر ویکھو "ب" دے نال بلھے شاہ لفظ "سمجھ" ورتدے ہیں۔ سو الف تے ب وچ فرق علم دے اندر دھس جان تے باہر باہر دی جانکاری دا ہے۔ سو جے علم اندر دھس گیا تے پھوکی جانکاری دی کوئی لوڑ نہیں۔

جد علم ہوند دا تت ہو گیا تے فیر عین (حاضر) تے غین (غائب) دا فرق وی مٹ گیا۔ جو جہان حاضر ہے اوہو غیب دا پرتو ہے۔ ایس لئی حاضر نال رلنا اوس نوں ماننا ہی غائب نال ملنا ہے۔ ملاں پنڈت حاضر دنیا نوں گند تے برائی تے غائب نوں اللہ دا بھگوان دی پاک ذات وچ ونڈدے ہیں۔ بلھے شاہ حاضر دنیا تے اوس وچ رہندی مخلوق نوں ہی اپنا ہوند دا تت منندے ہین۔ سو جے حاضر دنیا ہوند نال اک مٹھ ہے تے فیر ایس وچ رہن والے بندے وی تے اوہناں دے دکھ درد وی اپنی ہی ہوندا دا حصہ ہوئے۔ فیر ایہہ نہیں کہیا جا سکدا جو ایس جہان وچ جو مرضی کرو فیصلہ اگلے جہان ہے، سگوں فیصلہ ہر دم ہو رہیا ہے۔

الف نال دل رتا ہوون دا مطلب ہی جہان دی روح نال اک مک ہونا ہے۔ اتلے تھلڑے دی دوج مکا کے سب نوں اک مننا ہے۔ تے ایسے لئی طبقے تے ذاتاں دی ونڈ نوں کوڑی مننا ہے۔

ایسے ہی گل نوں نویں دور دے فلسفے وجودیت نے اپنی نینہہ بنایا جدوں اوہناں کہیا جو ہوند اول ہے تے تت اوس توں بن دا ہے۔ بلھے شاہ وی ایہو کہہ رہے ہین جو ہوند دا ماننا الف دا مننا ہے۔۔حاضر تے غائب وچ کوئی فرق نہیں کیوں جو غائب حاضر توں ہی بنیا ہے۔ مطلب انسان دی روز بروز دی ہوند ہی اصل ہے تے اوہو علم علم ہے جیہڑا ایس توں شروع ہوندا ہے اوہ پنڈتاں مولویاں دا علم نہیں جو غیب دے دھکے تے اپنیاں ریتاں دوجیاں تے مڑھدے ہین۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels