اک تخت ہزاریوں گل کیجے جتھے رانجھیاں رنگ مچایا اے، چھیل گھبرو، مست اربیلڑے نیں، سندر اک تھیں اک سویا والے کوکلے ، مندرے مجھ لنگی، نواں ٹھاٹھ تے ٹھاٹھ چڑھایا اے کی صفت ہزارے دی آکھ سکاں، گویا بہشت زمین تے آیا اے
مشکل لفظاں دے معنے رنگ۔ رونق، میلہ رنگ مچایا۔ سوہناں تے لطف والا سماں پیدا کیتا ہویا ہے۔ چھیل۔ اتھرے، چنچل گھبرو۔ پوری جوانی وچ مرد اربیلڑے۔ البیلے توں بنایا گیا لگا ہے، جس دا مطلب ہے اپنے آپ وچ مست، بے پرواہ سندر۔ سوہنا والے۔ کناں وچ پاون والے بندے، (اوس زمانے وچ مرد وی ایہ فیشن کردے سن ، ہن ٢٠٠٧ وچ وی ایہہ فیشن پھیر چل پیا ہے) کوکلے۔ کسے پتلی تار نال لٹکدا موتی (والیاں وچ کوکلے پائے ہوئے) مندرے۔ موٹی تار دے کناں وچ پائے والے مجھ۔ ایہہ منجھ ہے جیس دا مطلب ہے وچکار۔ ایس توں ہی منجھلی یعنی وچکارلی، یا منجدھار یعنی دھار دے عین وچکار بنیا ہے۔لنگی وی بندے دے دھڑ دے وچکار یعنی ڈھڈ توں تھلے بنی جاندی ہے۔ ٹھاٹھ۔ لہر، شان و شوکت
مطلب
تخت ہزارے دی گل کردیاں دسئے جو اوتھے رانجھیاں رونق میلہ لایا ہویا ہے، یاں تخت ہزارہ رانجھیاں دے موج میلے دی تھاں ہے۔رانجھے گھبرو مت تے البیلے ہین تے اوہناں وچوں ہر اک دوجے توں سوہنا اے۔ اہناں گھبرواں نے کناں ون وچ والے تے اوہناں والیاں وچ موتی پائے ہوئے نیں۔ کئیاں کناں وچ موٹی تار دے والے پائے ہوئے نیں۔ ایہہ گھبرو نویں طرحاں دی شان وکھا رہے ہین۔ تخت ہزارہ اینا سوہنا تے تے رنگ وچ ڈبیا ہویا ہے جو جیویں زمین تے بہشت ہوے۔
کھلارواں مطلب ایس بند وچ وارث شاہ رانجھے دے پنڈ تخت ہزارے دا اک بڑا ہی رومانوی تے خیالی نقشہ کھچ رہیا ہے۔ ایہہ ایس طرحاں دا رومانی نقشہ ہے جیویں شہری لوک پنڈ بارے بناوندے ہین۔نجم حسین سید ہوراں دے مطابق وارث شاہ دا پورا ڈھنگ ہی ایہہ ہے جو پہلاں دوروں رومانی تصویر وکھاندا ہے تے پھےر اوسے دے اندر لے جا کے اوس دے گند نوں ننگیاں کردا ہے۔
''اک تخت ہزاریوں گل کیجے'' وارث شاہ دا اپنا نویکلا انگ ہے گل کرن دا۔ اوہ ایہہ وی کہ سکددا سی جو ''جو اک تخت ہزارے دی گل کیجے'' پر اوہ ''تخت ہزاریوں '' کہہ کے پڑھن والے دا اعتبار بناوندا ہے جو گل کرن والا تخت ہزارے نوں بڑا جاندا ہے تے اوس دا بڑا سوہاں ہے۔ پہلے ہی مصرعے وچ ''رنگ مچاونا'' دی ورتوں وی بڑی نویکلی تے من کھچویں ہے۔ ''رنگ مچایا'' کہہ کے وارث شاہ پورے آلے دوالے دی ڈوہنگی رومانیت دا نقشہ بناوندا ہے۔ رنگ مچایا توں لگدا ہے جیوں اوتھے رہن والے بڑے جیوندے جاگدے تے رونق میلے والے لوک ہین جنہاں نوں کوئی پرواہ نہیں تے اوہ اپنی مستی ہنڈا رہے ہین۔
تریجے چوتھے مصرعے وچ اوہ اوہناں رانجھیاں دے پہناوے تے گہنیاں (زیوراں) نال تخت ہزارے والیاں دی سوکھ تے شان شوکت دا نقشہ بناوندا ہے۔
چوتھے مصرعے وچ اوہ اپنی تعریف نوں سخر (انتہا) تے لے جاون لئی ''گویا'' دا لفظ ورت کے تخت ہزارے نوں بہشت دے بروبر کھڑا کر دےندا۔ مطلب ایہہ بئی جو کجھ لوک بہشت وچ لوڑدے ہین اوہ تخت ہزارے وچ ہے۔
