رانجھا آکھدا بھابیو ویرنو نی تساں بھائیاں نالوں وچھوڑیا جے خوشی روح نوں بہت دلگیر کیتا، تساں پھل گلاب دا توڑیا جے سکے بھائیاں نالوں وچھوڑ مینوں کنڈا وچ کلیجے دے پوڑیا جے بھائی جگر تے جان ساں اسیں اٹھے، وکھو وکھ کر چا نکھوڑیا جے نال ویر دے رکتاں چھیڑ بھابی، سانوں میہنا ہور چموڑیا جے جدوں صفاں ہو ٹرن گیاں طرف جنت وارث شاہ دی واگ نہ موڑیا جے
مشکل لفظاں دے معنے
ویرنو ۔ دشمن وچھوڑیا۔ وکھرا کیتا پوڑیا۔ دل وچ ٹھوک دتا، نکھوڑیا۔ وکھرا وکھرا کر دتا میہنا۔ طعنہ رکتاں۔ شرارت نال بنایا ہویا بہانہ، دلیل، گل واگ موڑنا۔ کسے نوں اک خاص پاسے جاون لئی موڑنا، یا واپس موڑ کے لیاونا
سدھا مطلب۔ رانجھے نے بھابیاں نوں کہیا جو تسیں میریاں دشمن او، کیوں جو تسیں مینوں بھائیاں نالوں وکھریا کر دتا ہے میرا دل تے روح بڑی خوشی وچ سی، تساں اوس نوں غم لا دتا، ایہہ انج ہی جیویں گلاب دے پھل نوں ٹہنی نالوں توڑ لیا جاوے (مطلب بھراواں نالوں وکھ کر دتا) تساں میرے سکے بھراواں نالوں مینوں وکھریاں کرکے میرے کلیجے وچ کنڈا کھوب دتا جے اسیں اٹھے بھائی اک دوجے نال جگر تے جان وانگوں ساں پر تسیں سانوں وکھ وکھ کر چھڈیا جے نال ہی تساں شرارت نال گلاں بنا بنا کے میرے پچھے مہنا وی لا دتا ہے (جو میں نکھٹو تے کجھ کرن جوگا نہیں) وارث شاہ ایس گل نوں ایویں سمجھدا ہے جو جیویں جنت ول جان لئی صفاں تیار ہوون تے کوئی اوس نوں موڑ کے اوہناں صفاں ول نہ آون دوے
کھلارواں مطلب۔
ایس بند وچ انج لگدا ہے جو رانجھا اپنے دکھاں تے بپتا دی ذمہ وار بھابیاں نوں سمجھدا ہے تے بھراواں نوں ہڈوں نردوش بنا رہیا ہے، حالاں پہلاں ذکر ہو چکیا ہے جو ''باپ کرے پیار تے ویر بھائی'' تے ''وڈھی دے کے بھوئیں دے بنے وارث'' ۔ ایس لئی رانجھا یاں تے مڈھوں نا سمجھ ہے جیس نوں پتہ نہیں جو ہو کیہہ رہیا ہے تے یا پھیر وارث شاہ سماج وچ ہوون والا اک ناٹک وکھا رہیا ہے۔ تے ڈرامہ ایہہ ہے جو عام طور تے گھروکی جھگڑیاں وچ بھابیاں تے نناناں نوں لڑائی دا مڈھ بناوندے ہین تے مرداں نوں لائی لگ کہ کے نخش دیندے ہین۔ ساڈے خیال وچ وارث شاہ وی ایہہ ناٹک کر رہیا ہے کیوں جو اگے جا کے رانجھا بھائیاں نوں کہوے گا جو ''کھوہ لیا جے باپ دا ملک سارا'' وارث شاہ اک ناٹک کار وی ہے تے رانجھا اوہدا مڈھلا پاتر (کردار)۔ اوس رانجھے نوں کیاں پرتاں تے ورتنا ہے۔ اوس رانجھے کولوں روز بروز دی حیاتی دا ڈرامہ وی کروانا ہے تے وچار دھار دی پدھر تے وی اوس نوں لے جانا ہے۔ ایتھے اوہ را نجھے راہیں گھروکی سیاست دے چالو ناٹک دا سین کروا رہیا ہے۔۔۔جو ہر دیور دی طرحاں رانجھا بھابیاں نوں ہر گل دا ذمے وار بناوندا ہے۔ رانجھے دے بھابیاں نوں ہر برائی دی جڑ بناون وچ پرانے ویلیاں دی وچار دھارا دی جھلک وی ہے جد ہر برائی دی جڑ زنانی نوں منیا جاندا سی۔ ہر جرم دے پچھے کسے زنانی دا ہتھ وکھایا جاندا سی۔ سینیاں تے مرداں نال مقابلہ کرن والیاں زنانیاں نوں ڈین تے چڑیل مشہور کر کے ساڑ دتا جاندا سی۔ سو رانجھا اوہنا وچاراں دا وی وکھالا کر رہیا ہے۔ پھیر ایہہ وی ہے جو رانجھا بھابیاں نوں نرم دل من کے اوہناں نال اپنا دکھڑا سانجھا کرنا چاہندا سی۔ جیویں پچھلے بند وچ اوہ بھابی نوں رو رو اپنا حال دسدا ہے جو اوس کولوں واہی دا کم نہیں ہوندا ۔ پر بھابی اوس دا جواب طعنیاں وچ دیندی ہے۔ ایس لئی رانجھے دی عورت کولوں نراسا وی ایس بند وچ بول رہی ہے۔
