Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> آکھیا وارث شاہ نے >> ہیر وارث شاہ: بند 102

ہیر وارث شاہ: بند 102

August 22nd, 2009

مجھیں چرن نہ باجھ رنجھیٹڑے دے ماہی ہور سبھے جھکھ مار رہے
کائی گھس جائے کائی ڈُب جائے کائی سنھ لہے کائی پار رہے
سیال پکڑ ہتھیار تے ہوکھُماں مگر لگ کے کھولیاں چار رہے
وارث شاہ چُوچک پچھو تاوندائی منگو نہ چھڑے اسیں ہار رہے

اوکھے لفظاں دے معنے
جھکھ مار رہے: لاحاصل محنت کرنا ، ناکام کوشش
ہو کھماں : سدھے کھلو کے

سدھا مطلب
سارے ماہی (ماہی: مجھاں چارن والا) جھک مار بیٹھے پر رانجھے بنا کسے توں وی مجھاں کسے دے قابو وچ نہیں آوندیاں۔
کوئی مجھ گواچ جاندی ہے کوئی دریا وچ ڈب جاندی ہے، کوئی چوری ہوجاندی ہے تے کوئی دریاؤں پار ہی رہ جاندی ہے۔
سیال اپنے سارے ہتھیار لے کے بڑے سدھے ہو کے مجھاں چارن دے جتن کردے رہے
وارث شاہ دی دس ہے جو ہن چوچک پچھتاوندا ہے کیوں جو مجھاں دے اجڑ نوں چارن وچ سب ہار گئے ہین۔

کھلارواں مطلب
ایہہ بند ویکھن نوں بڑا سدھا پدھرا لگدا ہے پر ایس وچ کجھ گھڈیاں وی ہین جیہڑیاں کھولنیاں لازمی ہین۔

پہلی گل تے ایہہ ہے جو چوچک دیاں مجھاں تے رانجھے دے جھنگ سیال آؤن توں پہلاں وی کسے نہ کسے طرحاں چردیاں سن۔ ایہہ ٹھیک ہے جو شروع وچ ہیر کہندی ہے جو ساڈیاں مجھاں ایدھر اودھر رلدیاں پھردیاں نیں تے اوہناں نوں سانبھن لئی میں اک خاص مجھاں دا چروال یا ماہی رانجھا ڈھونڈھ کے لیائی ہاں۔ پر سوال ایہہ ہے جو ہن جد رانجھے نے مجھاں چارن توں انکار کردتا ہے تے کیہ سبب ہے جو نہ ہی پیشہ ور مجھاں دے چروال اوہناں نوں سانبھ سکدے ہین تے نہ ہی ہتھیار بند سیال۔

جے کر گل چوچک دی کنجوسی دی سی جو ماہیاں نال چنگا ورتارا نہیں سی کردا جیویں رانجھے دے نوکری تے آون تے باقی ماہی اوس نوں چھیڑدے تے خبردار کردے ہین (ہسن گھبرو رانجھیا جال میاں گذر آوسی دُدّھ دے کاسڑے تے) تے فیر ہن تے سیال اپنا پورا زور تران لا رہے ہین مجھاں چارن لئی ہن اوہناں کولوں کیوں نہیں چردیاں؟

ایس دا اک مطلب تے ایہہ ہو سکدا ہے جو مجھاں سماج دے کھلار دی سینت ہین جیہناں نوں رانجھے دی اگونہی سوجھ والا بندہ ہی سانبھ سکدا ہے۔ یا اوس ویلے پرانا نظام ٹٹ رہیا سی ( جیہڑا تاریخی سچ ہے) تے رانجھے دے آون توں پہلاں مجھاں دا رلنا اوس افراتفری دی سینت ہے۔ رانجھے دی سوجھ اوہناں نوں اک نویں نظام وچ چلا لیندی ہے پر جد سماج رانجھے نوں باہر کردا ہے تے پرانا پھردول فیر پرت آؤندا ہے۔ مجھاں بے مہاریاں ہو جاندیاں ہین، کوئی گواچ جاندی، کوئی ڈب جاندی ہے، کوئی چوراں دے ہتھ لگ جاندی ہے تے کجھ دریا دے دوجے پار (کسے دوجی دنیا وچ) رہ جاندی ہے۔ گواچے ہوئے سماج وچ وی انج ہی ہوندا ہے: کوئی گواچ جاندا یا جھلا ہو جاندا ہے، کوئی آپ ہتیا کر لیندا ہے ، کوئی چوراں، ڈاکواں، جہادیاں تے طالبان دے اڑکے چڑھ جاندا ہے تے کوئی ایس دنیا نال ناطہ ہی توڑ کے بہہ جاندا ہے۔

ایسے گل نوں لوک منتا دی بولی وچ انج کہیا جاندا ہے جو مجھاں رانجھے دی ونجھلی دی واج تے لگ گئیاں سن تے اوہ اوس دی ونجھلی دے پچھے ٹردیاں سن۔ ونجھلی، روح دی واج ہے تے اوس دی واج پچھے ترن دا مطلب ہے جو مجھاں تے رانجھے وچ اک نویکلی ایکتا بن چکی ہے۔ اوہناں مجھاں نال تعلق ددھ دین والے ورتوں دے جانوراں والا نہیں سگوں اوہ اوہناں نوں تے اپنے آپ نوں اک ہی قدرت دے انگ من کے اک مک ہو جاندا ہے۔ ہن مجھاں دا اوس نال وچھوڑا پیندا تے مجھاں پرانے والے بندیاں دے وس توں باہر ہو چکیاں ہین۔ ہن اوہناں نوں کوئی چار نہیں سکدا۔ یاد رہوے چارنا دا مطلب فریب تے دغا دینا وی ہوندا ہے۔ تے مجھاں دا نہ چرنا نویں فریب وچ نہ آؤنا وی ہے۔

ایس بند وچ ایہہ گل وی نتردی ہے جو سیال اپنے آپ نوں وڈی ذات دے وڈے سورما جاندے ہین پر جے اوہناں نوں آپ کما کے کھانا پوے تے اوہ بھکھے مر جان۔ اوہناں دے ہتھیار تے اوہناں دی ساری طاقت اوہناں دے مڈھلے پیداواری ڈھانچے نوں بنا کامیاں دی مفت یا لوڑوں گھٹ محنت دی مدد دے چلا ہی نہیں سکدی۔ ایہہ وی صاف ہو جاندا ہے جو جے مڈھلا پیداواری ذریعہ پشو (جانور) پالنا ہے تے اوہ سیالاں بنا تے چل سکدا ہے پر رانجھے ورگے محنتیاں بنا نہیں چل سکدا۔ گوہ لا کے ویکھو تے پیداوار وچ رانجھا چوچک بنا وی پیدا کر سکدا ہے پر چوچک بنا رانجھے دے صفر ہے۔ ایس گل دا چوچک نوں وی پتہ لگ جاندا ہے تے اوہ پچھتانا شروع کردیندا ہے۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels