Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> آکھیا وارث شاہ نے >> ہیر وارث شاہ بند٤٩

ہیر وارث شاہ بند٤٩

July 18th, 2007

دوہاں باہاں توں پکڑ رنجھیٹیڑے نوں پھر آن بیڑی وچ چاڑھیا نیں
تقصیر معاف کر آدمے دی مڑ آن بہشت وچ واڑیا نیں
گویا خواب دے وچ عزازیل ڈٹھا مینوں پھیر مڑ عرش تے چاڑھیا نیں
وارث شاہ نوں ترت نہاء کے تے بیوی ہیر دے پلنگ تے چاڑھیا نیں

مشکل لفظاں دے معنے
تقصیر۔ گناہ
عزازیل۔ شیطان، ابلیس، بندے نوں بھلی پاون والا فرشتہ
ترت۔ جھبدے چھیتی

سدھا مطلب
[لڈن دیاں زنانیاں نے] رانجھے نوں دوہاں باہاں توں پکڑ کے پھیر بیڑی وچ چاڑھ دتا۔
ایہہ ایویں ہی سی جیویں انسان دا گناہ معاف کرکے بہشت وچ پھیر واڑ لیا ہووے (آدم نے کنک دا دانہ کھان دا گناہ کیتا جیس توں اوس نوں منع کیتا گیا سی۔ ایس لئی اوس نوں جنت وچوں کڈھ کے زمین تے سٹ دتا گیا سی)
ایہہ ایویں ہی ہے جیویں خواب وچ خدا دے منکر تے باغی فرشتے عزازیل یا شیطان نوں خواب وچ ویکھیا ہوے تے مینوں پھیر مڑ عرش تے چاڑھ لیا گیا جیہڑا رب دا ستھان ہے۔
وارث شاہ مطلب رانجھے نوں جھبدے نہا کے بیوی ہیر تے پلنگ تے چاڑھ دتا۔

کھلارواں مطلب
لڈن جھبیل دیاں دوہاں زنانیاں نے رانجھے نوں دوہاں باہاں توں پکڑ کے پھیر بیڑی وچ چاڑھ دتا۔ ایہہ انج ہی سی جیویں انسان دا گناہ معاف ہو گیا ہووے تے اوہ پھیر بہشت وچ وڑن دے قابل ہو گیا ہووے۔

ایتھے رمز دی گل ایہہ ہے جو کتھا مطابق مائی حوا نے، جیہڑی زنانی سی، آدم نوں پٹھے راہے لایا تے اوس نوں رب ولوں منع کیتا ہویا کنک دا دانہ کھان ول رجھایا۔ جد اوس کنک دا دانہ کھا لیا تے اوس نوں بہشت یا جنت وچوں دیس نکالا مل گیا۔ پھیر اوہ دنیا تے خوار ہوندا پھریا۔ پر ایتھے وارث شاہ ایس رمز نوں پرتا دیندا ہے۔ ایتھے زنانی آدم نوں واپس جنت وچ لے کے جا رہی ہے۔

جے ایس گل نوں وی مکھ رکھئیے جو کنک پہلاں زنانیاں نے اگائی سی۔ اودوں مرد صرف باہر جنگل وچ شکار کرن جاندے سن تے عورتاں اپنے آلے دوالے واہی بیجی دا مڈھ بنیا۔ مطلب عورت نے ہی پہلی واری کنک اگائی تے مرد نوں کھوائی۔ شکار کیتا ہویا ماس ذخیرہ نہیں سی ہو سکدا پر کنک تے تھوڑے جتن نال ذ خیرہ ہو سکدی سی، تے کئی رُتاں لئی چل سکدی سی۔کنک دی پیداوار نال پہلی واری وادھو تے وافر کھاہد خوراک دا سامان ذخیرہ ہو سکدا سی۔ جد اوہ ذخیرہ ہو سکدا سی تے اوس نوں تھوڑ والیاں یا بھکھیاں نوں نوان تے پھیر جد مرد نے واہی بیجی اپنے ہتھ لے لئی تے اوہ کھاون توں ودھ پیدا کرن لگ پیا تے اوس زنانی نوں وی اپنا غلام بنا لیا۔مرد عورت دی اکائی پاٹ کے دو ہو گئی

بندے نے یا نر نے ودھ پیداوار نال گھٹ پیداوار والیاں نوں اپنا غلام بناونا شروع کیتا۔ اک قبیلے نے دوجے نوں فتح کر کے اوس دے جیاں نوں غلام بنا کے پیداوار ودھاون وچ ورتنا شروع کردتا۔ ایس طرحاں انساناں دی ونڈ تے اوہناں وچ طبقیاں دا تے جنگاں دا مڈھ پیا۔ ایس لئی اک پکھ توں ایہہ کہیا جا سکدا ہے جو زنانی دی پیدا کیتی کنک نال ایہہ سارا پسارا پسریا۔ ایہہ جنت دا دوزخ وچ بدل جانا سی۔

ایس تاریخ دے انج وی معنے کڈھے جا سکدے ہین جو زنانی نے تے کنک کھاون واسطے، اپنے جیاں دے پالن لئی پیدا کیتی سی۔ اپر اوہ کنک اوس نوں آپوں تے دوجیاں نوں غلام کرن لئی ورتی گئی، بندے زنانی تے طبقیاں وچ پاڑ پے گیا جیہڑا کہ جنت وچوں نکل کے دوزخ وچ وڑن والی گل سی۔ پر ہن ایتھے زنانی ہی مرد نوں واپس بہشت وچ لے جارہی ہے۔ ایتھے بیڑی جنت دی رمز بن کھلوندی ہے کیوں جو اوس وچ لوکاں دی سانجھ ہے جیویں اگلے کسے بند وچ آوے گا۔۔
بیڑی نہیں ایہہ جنج دی بنی بیٹھک جو کوئی آوندا سد بہاوندا ہے
گڈا وڈا امیر فقیر بیٹھے کون پچھدا کیہڑے تھاؤں دا ہے

پر جھبیل زنانیاں وی ایس سانجھ دی جنت وچ اوس بندے نوں موڑ کے لے جا رہیاں ہی جیہڑا سماج وچ بھوئیں بھانڈے دی ونڈ نوں چھڈ کے، پچھونہے وچاراں والے مذہب نوں تج کے تے اپنے ساہ پکا کے آیا ہے۔ زنانی آپ وی مڑ توں جاگی ہے تے اوس نوں سرت لگی ہے جو اوس پہلے وانگ مرد دا پالن ہار بننا ہے اوس نال سنگت کرنی ہے، ایہہ اوہ کم ہے جیہڑا لڈن ملاح دیاں زنانیاں کردیاں ہین۔

زنانیاں تے بھابیاں وی سن ، ونجھلی تے اوہ وی سندیاں سن پر اوہ سن اُپر والے میل دے نشے وچ ڈبیاں ۔ اوہناں نوں رانجھے دے وکھرے گناں دا سیک تے لگدا ہے پر اوہ جاگن دی تھاں ادھ ستیاں اوہدیاں گناں نوں اوہدا مہنہ بنا دیندیاں ہین۔ جھبیل زنانیاں تھلڑے طبقے وچوں ہین ایس لئی اوہ چانن اکھاں نال رانجھے دے گن سیاندیاں ہین تے پوریاں جاگدیاں رانجھے دیاں سنگی بندیاں ہین۔ اوہناں نوں اوہ لوبھ وی نہیں ہے چراغ اعوان دی مہانی نوں ہے جو رانجھے تے مل مار لین (ویکھو پچھلے بند ٤٨ دی تشریح)۔ اوہ اوس دے پار دے سفنے نوں سیاندیاں اوس نوں اوتھوں تیکر پہنچاون دیاں سنگی ہین۔

بہشت دے نال ہی عزازیل دی کہانی آونی لازمی ہے ، کیوں جو عزازیل نے آدم دی پیدا تے ہرکھ کردیاں بغاوت کیتی سی، اوہ وی اللہ دی ، قدرت دی سانجھ وچ کسے ہور نوں رلدا نہیں سی ویکھ سکیا۔ اوس نوں آدم دی وکھری ہستی اوپری تے اپنے نال ٹکراوندی دسی سی، اوہ ایس گل نوں سمجھ نہیں سکیا سی جو آدم وکھری ہستی نہیں سی، اوہ اوس وانگوں وڈی قدرت دی اکائی دا انگ سی۔ ایس لئی اوس آدم نوں بھلاوا دین دا اقرار کر کے اوس نوں بھلایا سی تے جنتوں کڈھوایا سی۔ پر ہن جد اوس آدم نوں اپنی غلطی نوں سمجھ کے، اوس دا اُپا کر دیاں ویکھیا تے اوس نے وی اپنے آپ نوں موڑ کے قدرت نال جوڑ لیا تے اوس پھیر مڑ آدم نوں اپنے نال عرش تے چاڑھ لیا۔

اخیری مصرعے وچ انج لگدا ہے جیویں ایہہ ساریاں گلاں ویاہ توں پہلاں تیل، مہندی تے وٹنا سن رانجھے نوں کھارے چاڑھن لئی تے ہیر دی سیج تے چڑاوھن لئی۔رانجھا جیس نویں جیون دا سفنا ویکھ رہیا سی اوس دے حقیقت وچ ڈھلن دا ویلا ڈُھک پیا ہے۔ تے ایس لئی اوس دی رہندی کھوہندی پچھلی میل دا دُھپنا لازم ہے۔ ایس لئی ''وارث شاہ نوں ترت نہاء کے تے'' پھیر ہیر تے پلنگ چاڑھنا ہے۔

جے وارث شاہ دی رمزالی (رمزاں دا نظام) تے رانجھے قلبوت وچ روح ہیر نے مقان کرن لئی داخل ہونا ہے، تے ایس لئی اوس قلبوت دی ساری میل دھوتی گئی ہے تے اوس نوں پلنگ تے پا دتا گیا ہے۔ ایسے لئی ایس مصرع نوں پڑھدیاں انج وی جھاکا پیندا ہے جیویں مرن والے نوں غسل دتا جا رہیا ہووے۔ ایہہ وی پڑھت پہلی پڑھت دے لاگے ہے کیوں جے رانجھے دی تخت ہزارے تے دریا توں اُرار والے جیون دی اخیر ہورہی ہے تے نویں جیون وچ وڑن دی تیاری ہو رہی ہے۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels