Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> آکھیا وارث شاہ نے >> ہیر وارث شاہ بند ٥١

ہیر وارث شاہ بند ٥١

July 27th, 2007

بیڑی نہیں ایہ جنج دی بنی بیٹھک جو کو آوندا سد بہاوندا اے
گڈا وڈا امیر فقیر بیٹھے کون پچھدا کیہڑے تھاؤندا اے
جویں شمع تے ڈگن پتنگ دھڑ دھڑ لنگھ نیئں مہانیا آوندا اے
خواجہ خضر دا بالکا آن لتھا، جنا کھنا شیرینیاں لیانودا اے
لڈن نہ لنگھایا پار اس نوں اوس ویلڑے نوں پچھوتاوندا اے
یارو جھوٹ نہ کرے خدا سچا رناں میریاں ایہ کھسکاندا اے
اک سد دے نال ایہ جِند لیندا پنچھی ڈیگدا مِرگ پھہاوندا اے
ٹھگ سنے تھانیسروں آوندے نیں ایہ تاں ظاہرا ٹھگ چنہاوندا اے
وارث شاہ میاں ولی ظاہر ہے ہنے ویکھ جھبیل کٹاوندا اے

مشکل لفظاں دے معنے

گڈا وڈا۔ نکا وڈا، اُچے نیویں دے فرق کیتے بنا
نیئں۔ ندی
مہانیا۔ ملاح
بالکا۔بل، بالک، مرید
جنا کھنا۔ نکا وڈھا
شیرینیاں۔ نیاز لئی مٹائیاں تے ہور شیواں
ویلڑے۔ ویلے
سد۔ اک آواز، تان، گاون دا بول
جند۔ زندگی
پنچھی۔ پرندے
مرگ۔ ہرن
پھہانودا۔ پھاہی وچ پھساوندا

خواجہ خضر۔ اک خیالی مشہور ہستی جنہاں بارے کہیا جاندا ہے جو اوہناں نے آب حیات پیتا ہویا ہے تے اوہ ہر زمانے وچ سن تے رہن گے۔ اوہ دریاواں دے نال سفر کردے ہین تے ایس لئی دریاواں دے گھاٹا، پتناں تے بیڑیاں وچ اوہناں دے ناں دی نیاز ونڈی جاندی ہے۔
تھانیسر۔ سرسوتی دریا دے کنڈے، انبالہ توں ٢٥ میل دور اک شہر ہے جیس دا ہندو مذہب دیاں داستاناں وچ بڑا ذکر ہے۔ مہا بھارت وچ ایس نوں استھان تیرتھ کہیا گیا ہے۔ ایتھے پوِتر تلا ہے تے کئی منتا یوگ کھنڈر ہین۔ ایتھے پنج میل دے چوگردے وچ چالیہ درگاہاں ہین جنہاں بارے ہندو باہمن حیران کرن والے قصے سناوندے ہین۔
تھانیسر دے ٹھگ۔ سِدھیاں سادیاں لوکاں نوں تھانیسر دیاں پٹھیاں سِدھیاں کہانیاں سنا کے لٹن والے ٹھگ

سدھا مطلب

[رانجھا بیڑی وچ چڑھیا] بیڑی جنج دی بیٹھک بن گئی ہے تے جیہڑا کوئی آؤندا ہے اوس نوں [رانجھا] سد کے بٹھا لیندا ہے
بیٹھک وچ نکے وڈھے تے فقیر سب اک ہوکے بیٹھے ہوئے نیں تے کوئی کسے نوں نہیں پچھدا جو اوہ کیہڑے تھاں دا ہے
رانجھے ول لوگ اینویں کھچے آوندے نیں جیویں شمع تے پتنگے ڈگدے نیں ، ایس وچ لوک ٹپیاں نوں ٹپ کے وی آرہے ہین۔
جیویں ہر کوئی شیرینیاں لیا رہیا ہے اوس توں لگدا ہے جو جیویں بیڑی وچ رانجھا نہیں خواجہ خضر دا کوئی مرید آگیا ہووے
لڈن اوس ویلے نوں پچھتا رہیا ہے جدوں اوس نے رانجھے نوں بیڑی تے پار لنگھاون توں انکار کیتا سی
اوس دے دل وچ یقین ہے جو رانجھا اوس دیاں رناں لے جاوے گا
ایہہ یقین اوہنوں ایس لئی وی ہے جو رانجھے دے گاون دے بول سُن کے پرندے ڈھ پیندے نیں تے ہرن آپ پھاہی وچ پھس جاندے نیں۔
[لڈن] سوچدا ہے جو سنیا تے ہے سی جو تھانیسر دے ٹھگ حیران کرن والے قصے سنا کے لٹن آؤندے سن پر ایہہ تے چنانہہ تے ہی اک ٹھگ جم پیا ہے
وارث شاہ وی من دا ہے جو رانجھا ظاہر ولی ہے (یا وارث شاہ ظاہرا ولی ہے ) پر ویکھو جھبیل لڈن ملاح ایس نوں کیویں کٹواندا ہے ۔ (اشارہ ہیر کولوں کٹوان دا ہے)۔

کھلارواں مطلب

ایس توں پہلے بنداں وچ رانجھے دی پہلے ویلیاں تے وچاراں دی میل دھو کے اوس نوں ہیر دے پلنگ تائیں پہنچایا گیا سی۔ پر اجے دوہاں دا ویاہ نہیں ہویا، اجے جنج چڑھ رہی ہے رانجھے دی۔ ایسے لئی بیڑی جنج دی بیٹھک بن گئی ہے جیہڑی ہیر دے ویہڑے ڈھک کھلوتی ہے۔ پر جنج ہے بڑی نویکلی۔

عام طور تے خاناں ملکاں دیاں جنجاں تے اوہناں ورگے ہی شامل ہوندے ہین تے ماڑیاں دیاں ویاہواں تے ماڑے۔ پر ایس جنج وچ چھوٹے وڈے امیر غریب سب رلتی ہین تے کوئی کسے دا پتہ نشان نشان نہیں جان دا تے نہ ہی کسے کولوں کوئی پچھدا ہے۔ طبقے تے پچھے دی (دیس وطن دی) دی ونڈ مکی کھلوتی ہے۔ بندیائی دا اک مک ہے جیس وچ لاڑا رانجھا بنی بیٹھا ہے تے سارے اوس تے انج فدا ہین جیویں شمع تے پروانے دھڑ دھڑ ڈگدے ہین، بیڑیاں کھچن والے وی پاروں آکے، اپنا کم چھڈ کے جنج وچ رلتی ہو گئے نیں۔ تے لاڑے نوں نیوندرا پے رہیا ہے شیرینیاں دا جیہڑا ساری خلقت لیا رہی ہے۔

ساکا چاری وچ نیوندرا لین دا دین ہوندا ہے۔ ساکا چاری اک دوجے ویاہواں تے نیوندرے چاڑھدی تے وصولدی ہے۔ نیوندرے وچ دتیاں رقماں ویہی کھاتیاں وچ لکھیاں جاندیاں ہیں تاں جو حساب رہوے۔ پر رانجھے نوں جیہڑی خلقت شیرینیاں دا نیوندرا چاڑھ رہی ہے اوس اتے کوئی پرانا دینا نہیں سی، اوس رانجھے توں ایس دا موڑ لینا وی نہیں۔ ایتھے حساب کتاب، ویہی کھاتے تے لینا دین دا خیال مک چکیا ہے۔ رانجھا خواجہ خضر دے بالکے وانگ ہے ، خواجہ خضر جیس آب حیات پیتا ہویا ہے تے اوہ سدا دریاواں تے سفر کردا ہے تے راہیاں نوں راہے پاوندا ہے، ایتھے رانجھا خلقت نوں راہے پاون دی سینت ہے، تے راہ ایہہ ہے جو خلقت اچ نچ تج کے اک دوجے دی ہوند نوں مان رہی ہے، اک نویں حیاتی دا چانن دس رہیا ہے خلقت نوں۔

پر لڈن خلقت توں باہر اکلاپے دا ماریا کھڑا شکاں وچ پھسیا ہویا ہے۔ اوہ پیسے دا پتر ہے، دو زیانیاں تے مال ماری بیٹھا ہے، ایس لئی اوہنوں خلقت دی ایکتا دا نہیں سگوں ایہہ خیال ہے جو رانجھا اوسدیاں بیویاں کھسکا لے جاوے گا۔ اوس دے خیال وچ رانجھے دا گاون تے ونجھلی وجاون کوئی دل ہوک نہیں، اک نویں بندے دا جنم نہیں ، اوس لئی رانجھے نے ایہہ سب کجھ ٹھگی لئی کیتا ہویا ہے، رانجھے دے ہتھ جادو آگیا ہے جیس نال اوہ اپنے گاون نال پنچھیاں نوں اڈدیاں ڈیگ سکدا ہے، ہرناں نوں بنا پھاہی دے پھاہ سکدا ہے پر ایہہ ہے سارا کجھ جعلی، لوکاں نوں بھلاوا دین لئی۔ ایسے لئی اوہنوں رانجھے نوں ویکھ کے تھانیسر دے ٹھگ پنڈت یاد آرہے ہین جیہڑے ایہو جیہے سوانگ رچا کے تے قصے سنا کے لوکائی نوں ٹھگدے پھردے ہین۔

لڈن ایس توں وکھ سوچ وی نہیں سکدا جو کوئی بندہ بنا لابھ دے کسے کم تے وی کوئی ویلا برباد کرسکدا ہے، گاونا تے ونجھلی وجاونا صرف من پرچاون لئی تے روح دے اندر دی ڈوہنگھ نوں جہان نال سانجھیاں کرن لئی سکھ سکدا ہے۔ اوس تے اک ہی گل سکھی ہے جو جے کسے دے ہتھ کوئی فن آجاوے تے اوہ اوس دی ورتوں کردیاں اپنے لابھ لئی کم کردا ہے۔ ایس لئی اوس لئی رانجھے دا سب ناٹک اوس دیاں بیویاں کھسکاون تے لوکاں نوں بھلاون لئی ہے، اوہ سانجھ دی چس توں وانجیا ہور کجھ نہیں کر سکدا۔

عام زندگی وچ وی انج ہی ہوندا ہے کہ جد کوئی رانجھا مرلی وجا دیندا ہے، خلقت نوں پرچا لیندا ہے تے کھٹی وٹی والے اسانجھی اوس نوں ٹھگی ہی مندے ہین۔ اوس دے خلاف تقریراں کیتیاں جاندیاں ہین، کتاباں لکھیاں جاندیاں ہین، میڈیا دے چاتر کرائے تے منگوائے جاندے ہین جو ایہو جیہے نرول تے سانجھ دے آگو نوں بنے لایا جاوے۔ لڈن اوسے ریت تے چل رہیا ہے۔

لڈن وی رانجھے نوں ظاہرا ولی مندا ہے اصلی نہیں مندا تے سوچدا ہے اوس نوں کیویں ہیر کولوں کٹایا جاوے۔ جے اوس اوس نوں ولی من لوے تے پھیر اوہ وڈی لین والا لڈن ہی کیہ ہویا۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels