Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> آکھیا وارث شاہ نے >> ہیر وارث شاہ بند ٥٣

ہیر وارث شاہ بند ٥٣

July 30th, 2007
4 / 5 (1 Votes)

لوکاں پچھیا وو مِیاں کون ہُنّائیں ان کسے نے آن کھواایا ای
تیری صورت تے بہت ملوک دِسے ایڈ جفر توں کاس تے جالیا ای
انگ ساک کیوں چھڈ کے نس آیوں بُڈھی ماں تے باپ نوں گالیا ای
اُوہلے اکھیاں دے تینوں کیویں کیتا کنہاں دُوتیاں دا قول پالیا ای

مشکل لفظاں دے معنے

ملوک۔ نازک، سوہنی
جفر۔ (جفا توں بنیا) مصیبتاں، دکھ
کاس۔ کاہنوں، کیس کر کے
گالیا۔ ساڑیا، برباد کیتا
اوہلے۔ اوٹ وچ، اوجھل
دوتیاں۔ دشمناں، رقیباں
قول پالنا۔ بولی یا طعنے نوں سچ کر وکھانا

سدھا مطلب

لوکاں [رانجھے] نوں پچھیا جو توں کون ہین تے کسے نے تینوں ان پانی وی لیا کے کھوایا کہ نہیں۔
توں شکل توں تے بڑا نازک دسنا ایں تے ایڈیاں مصیبیتاں کیوں جھل رہیا ہیں۔
اپنے دور نیڑے دے رشتے دار کیوں چھڈے نیں توں، تے توں گھر چھڈ کے بڈھے ماں پیو نوں کیوں برباد کیتا اے
تینوں [ماں پیو نے] اکھیاں توں کیویں اوہلے کیتا، توں کیوں [اوہناں نال] دشمناں والا کم کیتا ہے۔

کھلاروں مطلب

ایس بند وچ آکے لگدا ہے جو اسیں کسے سفنے توں جاگدے پئے ہاں۔ پچھلے دو تن بند ناٹک وچ سفنے دے سین سن، جیہڑے اُپرلی ورتیندی تے دسی دے پچھے جم رہے سفنیاں وچ جاونا سی۔ ایس سفنے وچ رانجھے نوں کھارے چاڑھ کے بیوی ہیر دے پلنگ تائیں لے جایا گیا، تے بیڑی جنج دی بیٹھک بنی رہی جیس وچ رانجھا راٹھنی ہیر دے خاص مقام وچ عام لوکائی نوں لے وڑیا، لوکائی وی اِک مِک ہوئی رہی نہ کوئی غریب رہیا نہ کوئی امیر، کسے نے کسے نوں نہ پچھیا جو اوہ کیہڑے تھاں دا ہے، دیس تے وطن دیاں حد بنیاں نوں تروڑ کے لوک رانجھے دی ونجھلی نال بیڑی وچ جنج بنا کے اک ہو گئے۔

ایس بند وچ لگدا ہے وارث شاہ وی سفنیوں اٹھ کے باہر کھلو کے پھیر ڈائیریکٹر ہو گئے تے کہانی دے ٹورے نوں ویکھن لگ پئے۔ ایس لئی یکدم اوہناں نوں خیال آیا ہے جو رانجھے دوالے جمع خلقت اوس دا اگا پچھا وی تے پچھے گی۔ سو اوہ پچھدے نیں جو توں کون ہنائیں تے کوئی ان پانی وی کھاہدا ای۔ لوکاں نوں اوہدی صورت توں ایہہ وی چانن ہے جو کوئی بڑا نازک تے ملوک جیہا منڈا ہے جیہڑا کسے کھاندے پیندے ٹبر دا نشان ہے۔ ایس لئی اوہناں لئی حیرانی ایہہ وی ہے جو اوہ انگ ساک چھڈ کے کیوں نس آیا، سبھ توں ودھ بڈھے ماں پیو نوں کیوں دکھ دتا!

لوکاں دے سوالاں وچ اک جواب وی ہے، اک بیان وی ہے رانجھے بارے۔ جو ایہو جیہا ملوک منڈا کدے ایویں گھر بار، انگ ساک، ماں پیو چھڈ کے ان پانی دا محتاج نہیں ہو جاندا۔ ایہہ کم سوکھا نہیں تے نکے دل دے بندے دا کم نہیں ۔ ایس لئی کوئی بہتا وڈھا تگادا ہی ہووے گا جو رانجھا سب کجھ چھڈ کے ٹرپیا۔

لوکاں دیاں نکیاں نکیاں گلاں راہیں ایہہ وی اک واری پھیر چانن ہوندا ہے جو عشق دی راہ تے ٹرنا، پرانے حیاتی ڈھنگ نوں ڈھا کے سفنیاں دی نویں دنیا وساونا سوکھا نہیں۔ ایس لئی پچھے نالوں سب کجھ تروڑنا پیندا ہے۔دیس وطن، انگ ساک، ماں باپ سب دے موہ توں مکتی لینی پیندی ہے۔ تے اوہ ان پانی جیہڑا وسدے لوکاں لئی عام گل ہے اوس دی بے یقینی سہیڑنی پیندی ہے۔

پھیر لوکاں دے طعنے مہنے وی سہنے پیندے ہین۔ جیویں ایس بند وچ ہی لوک آکھدے ہین جو توں بڈھے ماں پیو نوں گال کے اوہناں نال دشمناں والا کم کر کے آئیاں ہیں۔ایہہ گل بھاویں رانجھے بارے سچ نہیں پر گل دا تت تے ایہہ ہے جو ایس طرحاں دی راہ تے ٹرن والے نوں ایہہ طعنے وی سہنے پوندے ہین۔

وارث شاہ سفنے توں باہر کھلوتا وی سفنے دے اندر ہے، تے لوکاں دیاں بولاں راہیں سفنے جگاون دی پیڑ دا جانو!


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels