Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> آکھیا وارث شاہ نے >> ہیر وارث شاہ: بند 136

ہیر وارث شاہ: بند 136

December 4th, 2010
5 / 5 (1 Votes)

ہیر آکھیا واڑ کے پھَلے اندر گل پا رَسّا منہ گُھٹ گھتّو
لے کے کُتکے تے کُڈھن ماچھیاں دے دھڑادھڑ ہی مار کے کُٹ گھتّو
ٹنگوں پکڑ کے لک وِچ پاء جپھی کسے ٹوبھڑے دے وچ سُٹ گھتّو
مار ایس نوں لائیکے اگ جُھگی ساڑ بال کے چیز سبھ لُٹ گھتّو
وارثؔ شاہ میاں داڑھی بِھنڑی دا جو کو وال دِسّے سبھو پُٹ گھتّو

اوکھے لفظاں دے معنے:
پھلے: ککھاں نال بنی جھگی؛ کتکے:بھنگ گھوٹن والے ڈنڈے؛ کڈھن: تندور وچ بالن سٹن والے دو شاخے دنڈے؛ ٹبھڑے: پانی نال بھریا ٹویا؛ بھنڑی:نکی جیہی

سدھا مطلب
ہیر نے اپنیاں سہلیاں نوں کہیا جو کیدو نوں (ڈنگراں لئی بنے) ککھاں کانیاں نال بنے ڈھارے اندر سٹو تے ایس دے گل وچ رسہ پا کے گل گھوٹو دیو
وڈے وڈے گھوٹنے تے ماچھیاں والے دو سانگے کڈھن لے کے ایس نوں دھڑا دھڑ کُٹو
ایہنوں لتاں توں پھڑو تے لک وچ جپھی پاکے پانی نال بھرے ٹوئے وچ سٹو
ایہنوں مارو، ایس دی جھگی ساڑ دیو تے ایہدی ہر چیز لٹ لوو
جے ایہدی نکی جیہی داڑھی تے کوئی وال ہے تے اوس نوں پٹ دیو

کھلارواں مطلب
ایس بند وچ انج تے پہلے مصرعے توں لے کے اخیری مصرعے تیکر کیدو نوں مارن کٹن دے اک ہون والے ناٹک دا ذکر ہے۔ پر ایویں لگدا ہے جیویں ہیردے اندر بدلے دی اگ بل رہی ہے۔ اوس نوں گمان ہے جو اوہ سیالاں دے سردار دی اتھری دھی ہے تے کیدو نے اک نکا جیہا ہون مگروں وی اوہنوں بھنڈن دی کوشش کیتی ہے۔ ایس لئی ہیر دے دنیاداری دے گھمنڈ نوں وی سٹ لگی ہے۔اک طرحاں ایہہ ہیر دی پرانی "میں" دا لشکارا ہے جیس نوں رانجھے نے چیلنج کیتا سی تے اوہنوں بدلن دی کوشش کیتی سی۔

رانجھے نوں وی پتہ ہے جو کیدو اوس دا جانی دشمن ہے، اوہ وی اوس نوں مار سکدا ہے پر اوہ ماردا نہیں۔ اوہدی اک وجہ تے خورے ایہہ ہے جو اوہ پردیسی ہے تے پردیسی دا کوئی مان نہیں ہوندا۔ جیویں سلطان باہو ہوراں کہیا ہے:

شالا مسافر کوئی نہ تھیوے ککھ جنہاں تھیں بھارے ہو
تاڑی مار اڈا نہ باہو، اسیں آپے اُڈن ہارے ہو

سو، رانجھے دا کوئی مان نہیں تے اوس نوں اوہ سٹ وی نہیں لگدی جیہڑی ہیر دی "میں" نوں لگدی ہے۔

دوجا خورے رانجھا سمجھدا ہے جو کیدو تے چھڑا سماج دا بلارا ہے، جے اوہدا ناں کیدو نہ ہوندا تے کجھ ہور ہوندا۔ مطلب جے کر تسیں سماج دیاں ریتاں نوں للکارو گے، سماج تہاڈے گل ہار نہیں پاوے گا، تہانوں مکاؤن دے جتن کرے گا۔ ایس لئی رانجھے نوں پتہ ہے جو اوہدا دشمن کیدو توں ودھ سماج دا ورتارا ہے۔

تسیں پہلے مصرعے وچ ہی ویکھو ہیر دی واج وچ حاکماں والا رعب ہے۔ اوہ سہیلیاں نوں کیدو نوں ڈنگراں دے ڈھارے اندر سٹن لئی کہہ رہی ہے۔ ادھے مصرعے توں اگے اوہدا غصہ دم دم ودھدا نظر آؤندا ہے۔ اوہ اک جگت وی ہے جو ماڑے نوں ویکھ غصہ چڑھی جاندا چڑھی جاندا، تے تگڑے نوں ویکھ کے غصہ چڑھدا ہی نہیں۔

دوجے مصرعے تیکر جاندیاں ہیر اپنیاں سہیلیاں دے ہتھ وچ گھوٹنے پھڑا چکی ہے تے کیدو نوں کٹن دا حکم دے چکی ہے۔
تیجے مصرعے وچ اوس نوں کٹ کٹا کے ٹوبھے وچ سٹواؤن دا ذکر ہے۔ مطلب اوہدا غصہ ہر مصرعے نال ودھ رہیا ہے۔

چوتھے مصرعے وچ اوہدی جڑھ پٹن لئی اوہدی جھگی نوں اگ لاؤن تے اوہدا سب کجھ لٹن دا ذکر ہے۔۔ مظلب اوہنوں سدا لئی ہتھل کردیو۔

پنجویں تے اخیری مصرعے تیکر پجدیاں صرف کیدو کول نکی جیہی داڑھی بچدی ہے جس نوں مڈھوں پٹن لئی کہیا جا رہیا ہے۔ مطلب اوہدی عزت دا نشان پٹ کے اوہدی شکل وگاڑنا ہے تاں جو اوہ جہان نوں اپنی شکل وکھاؤن جوگا نہ رہوے۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels