Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> آکھیا وارث شاہ نے >> ہیر وارث شاہ: بند 153

ہیر وارث شاہ: بند 153

March 27th, 2011

چوچک آکھیا اکھیں وےکھال مینوں مُنڈی لاہ سُٹاں مُنڈے مُنڈیاں دی
اگے دیاں تراہ میں تُرت ماہی ساڈے دیس نہ تھاؤں ہے گُنڈیاں دی
سرواہیاںچھک کے الکھ لاہاں اسیں ستھ نہ پرہے ہاں ٹُنڈیاں دی
کیدو آکھیاویکھ پھڑاوناں ہاں بھلا تھاں کیہڑی ایہناں لُنڈیاں دی
اکھیں ویکھ کے پھیر جے کرو ٹالا تدوں جانساں پر ہے دوبُنڈیاں دی
ایس ہیر دی پڑچھ دی بھنگ لیساں سہلی وٹساں چاک دے جُنڈیاں دی
وارثؔ شاہ میاں ایتھے کھیڈ پوندی ویکھو نڈھیاں دی اتے مُنڈیاں دی

اوکھے لفظاں دے معنے

مُنڈی: سر، کڑی؛ تراہ: ڈرا دھماکے؛ ترت:فوراً؛ سرواہی: شہر سروہہ دی بڻی ہوئی دو دھاری تلوار؛ چِھک کے: کھچ کے؛ الکھ: بنیاد؛ الکھ لاہاں: مڈھوں مکا دیاں، مار دیاں؛ ٹنڈے: جیہناں دے ہتھ نہ ہووڻ؛ لنڈے: پوچھ کٹے، جیہناں دا اگا پچھا نہ ہووے، پابندیاں توں آزاد؛ دوبنڈے: دوہاں پاسیاں دی گل کرن والے، دوغلے، منافق؛ پڑچھ: کھلّ؛ جنڈیاں: لمے وال؛

سدھا مطلب
چوچک نے کہیا جو توں مینوں اکھیں وکھال جو ہیر رانجھا عشق کردے ہیڻ۔ جے توں مینوں وکھال دیویں تے میں منڈے تے کڑی دا سِر وڈھ دیاں گا۔
یاں فیر میں مجھاں چارن والے (رانجھے) نوں ڈرا کے فوراً کڈھ دیاں گا کیوں جو ساڈا ملک غنڈیاں دے رہڻ دی تھاں نہیں ہے۔
میں سروہے شہر دی مشہور دو دھاری تلوار نال اوہناں نوں جانوں مار دیاں گا کیوں جو اسیں کوئی ٹنڈے لوکاں دا اکٹھ نہیں ہاں (مطلب اسیں بڑے بہادر تے اڻکھ والے ہاں)۔
کیدو نے کہیا جو میں اوہناں نوں سوکھا پھڑا دیاں گا کیوں جے ایہہ بے تھاویں لوکاں کول لکڻ دی کیہڑی تھاں ہوندی ہے۔ (مطلب اوہناں کول کیہڑا کوئی محل چوبارہ ہے جتھے ایہہ لک کے عشق کر سکڻ)۔
فیر اکھیں ویکھ کے وی جے تسیں ٹالیا تے میں سمجھ لواں گا جو ایہہ کچہری دوغلیاں تے منافقاں دی ہے۔
میں ہیر دی کھل یاں چم نوں ویچ کے بھنگ خریداں گا تے چاک، نوکر (رانجھے) دے لمے والاں دی وٹ کے مالا آپڻے گل وچ پاواں گا۔
وارث شاہ کہہ رہے ہیڻ جو ہڻ کڑیاں تے منڈیاں دی کھیڈ پیندی ہے تسیں وی ویکھو کیہ ہوندا ہے۔

کھلارواں مطلب

ایہہ پہلے والے بند دی ہی دوجی پرت ہے۔ اک پاسے تے سیالاں دی پرہیا نے جاڻدیاں ہویاں وی کڑیاں نوں سزا نہیں دتی تے دوجے پاسے کیدو نوں وڈیا کے پرچا کے، کڑیاں نوں جھڑک کے ٹھنڈا کرن دا جتن کیتا سی۔ ایس وچ ہڻ چوچک کیدو نوں یقین دوا رہیا ہے جو جے توں مینوں ہیر رانجھے نوں اکٹھیاں وکھا دیویں تے ویکھ میں کیویں اوہناں دیاں دھوڻاں لاہوناں۔

چوچک نوں ساری گل دا پتہ ہے پر اوہ ایہہ ناٹک وی کر رہیا ہے جو اوہ اڻکھ والے لوک ہیڻ تے جے کوئی ایس طرحاں دی گل ہوئی تے اوہ ہیر رانجھے نوں موت دی سزا دیوے گا یاں گھٹو گھٹ رانجھے نوں نوکریوں کڈھ کے پنڈوں نسا دیوے گا۔ شاید چوچک نوں ایہہ یقین ہے جو اوسدی دھی تے رانجھا اینے لُک کے ملدے ہووڻ گے کیدو اوہناں نوں نوں کدی کدی پھڑا ہی نہیں سکے گا۔ مطلب اوہ پاڑ جیہڑا اوس نے قبولیا ہویا (جاندیاں ہیر رانجھے دا عشق چلڻ دیڻاں) اوہ کدی کھل کے ساہمڻے نہیں آوے گا۔

پاڑ دی نینہاں تے اُسرے نظام نوں ہمیش ایہہ بھلیکھا ہوندا جو پاڑ کدی کُھل کے ساہمڻے نہیں آوے گا۔ ایسے یقین نال اوہ ناانصافی دا نظام چلا رہے ہوندے نیں تے چلا سکدے نیں۔ پاڑ والے سماج لئی ایہہ بھلیکھا وی اوناں ہی ضروری ہے جناں کہ پاڑ۔ چوچک دا اصل گل نوں جاڻدیاں وی پرہیا وچ بڑھکاں مارنا ایسے بھلیکھے دا لشکارا ہے۔

کیدو وی اک گل تے جاڻدا ہے جو ہیر رانجھے نوں اکٹھیاں پھڑواڻا کوئی اوکھا کم نہیں کیوں جو رانجھے کول کیہڑا کوئی گھر مکان ہے جتھے اوہ لُک کے ہیر نوں ملدا ہووے گا۔ سماج وچ وی انج ہی ہوندا جو کھاندے پیندے تے گھراں والے لوکاں کول تےلک کے ملڻ دیاں تھاواں ہوندیاں ہیڻ پر نتھاویں تے غریب بندے تھوڑا وی کرن تے پھڑے جاندے ہیڻ۔ ایسے لئی جے بے حیائی تے زنا دے خلاف قانون بڻ جاوے تے اوس وچ عام غریب لوک ہی پھڑے جاندے نیں، تگڑے گھر وچ روز مُجرا وی کرواڻ تے اوہ پھڑے نہیں جاندے۔

ایس پھڑے جاڻ دے ناٹک وچ اک ہور پرت وی ہے۔ ابھردیاں طاقتاں (جیویں ہیر رانجھے دا عشق) نے اجے آپڻی تھاں نہیں بڻائی ہوندی، اجے اوہناں نوں لکڻاں نہیں آیا ہوندا ایس لئی اوہ پھڑے جاندے نیں۔ انج وی نویں ابھردی دھر دا وکھالا صاف دس جاندا ہے بھاویں اوہنوں منیا جاوے یا نہ۔ مطلب اک سیاسی یاں تاریخی لہر دا اثر تے سب نوں پتہ ہوندا ہے۔ اوس وچ کجھ لوکیں پھڑے وی جاڻ تے اوہ لہر دا پھڑیا جاڻا نہیں ہوندا۔ سو نویں دھر اکلے بندے دی پدھر تے پھڑی جا وی سکدی ہے پر لہر نہیں جیہڑی آپڻا اثر لکا نہیں سکدی۔ تسیں ویکھو گے جو کیدو ہیر رانجھے نوں پھڑوا وی دیوے گا پر اوہ عشق دی لہر نوں نہیں ڈک سکے گا۔

اخیری مصرعے وچ وارث شاہ ہوریں کہہ تے کھیڈ رہے ہیڻ پر اوہ ایہہ سینت وی مار رہے ہیڻ جو ہڻ سماج دا آپڻا پاڑ ایس پدھر تے آگیا ہے جو کوئی فیصلہ ہو کے رہوے گا۔ مطلب کہاڻی نواں موڑ لوے گی۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels