Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> آکھیا وارث شاہ نے >> ہیر وارث شاہ: بند 168

ہیر وارث شاہ: بند 168

June 19th, 2011

جے توں سوہنی ہوئیکے پویں سوکن اسیں اک تھیں چڑھندیاں ہاں
رب جان دا ہے سبھے عمر ساری اسیں ایس محبوب دیاں بندیاں ہاں
اسیں ایس دے مگر دیوانیاں ہاں بھانویں چنگیاں تے بھانویں مندیاں ہاں
اوہ اساں دے نا ل ہے چن بندا اسیں کھتیاں نال سو ہندیاں ہاں
اوہ ماردا گالیاں دے سانوں اسیں پھیر مڑ چوکھنے ہُندیاں ہاں
جس ویلڑے دا ساتھوں رُس آیا اسیں ہنجروں رت دیاں روندیاں ہاں
ایہدے تھاؤں غلام ہور لؤ ساتھوں ممنون احسان دیاں ہُنیاں ہاں
رانجھے لعل باجھوں اسیں خوار ہوئیاں کونجاں ڈار تھیں اسیں وُچھنیاں ہاں
جوگی لوکاں نوں مُن کے کرن چیلے اسیں ایس دے عشق دیاں مُنیاں ہاں
وارثؔ شاہ رانجھے اگے ہتھ جوڑیں تیرے پریم دی اَگ نے بھنیاں ہاں

اوکھے لفظاں دے معنے
کھتیاں: چند دے نال ستاریاں دا جُھرمٹ، ست سہیلیاں۔
چوکھڻے: صدقے، قربان۔
ہنجرو: ہنجو، اتھرو۔
وچھڻیاں: وچھڑن۔
بھنیاں: ساڑیاں

سدھا مطلب
رانجھے دیاں بھابیاں ہیر دا جواب پڑھ فیر جواب لکھدیاں ہیڻ:
جے توں سوہڻی ہوڻ دا ماڻ کرکے ساڈی سوکڻ بڻنا چاہونی ایں تے تینوں دس دئیے جو اسیں (ست) اک توں اک ودھ کے سوہڻیاں ہاں۔
رب ساڈا جاڻو ہے جو اسیں ایسے محبوب یعنی رانجھے دیاں غلام ہاں۔
اسیں بھانویں چنگیاں تے بھاویں بھیڑیاں ہاں پر رانجھے دے پچھے دیوانیاں یا کملیاں ہو چکیاں ہاں۔
اوہ ساڈے نال ہووے تے چن وانگ نظر آؤندا ہے۔ تے اسیں اوس دے دوالے ست ستاریاں دا جھرمٹ بناؤنیاں ہاں۔
اوہ بھانویں سانوں گالہاں کڈھے یاں مارے اسیں فیر وی اوس دے واری صدقے جاندیاں ہاں۔
اوہ جیس ویلے دا ساڈے توں رُس کے آیا ہے اسیں لہو دے اتھرواں نال روندیاں ہاں ۔
جے تینوں غلام چاہیدا تے اسیں ایہدے تھاں تینوں ہور بندہ دے دینے ہاں۔ جے ایہہ گل من لویں تے اسیں ایس نوں تیرا وڈھا احسان مناں گیاں۔
اسیں رانجھے لعل (موتی ، جواہر) دے بغیر خوار ہو گئیاں۔ اسیں انج ہاں جیویں کوئی کونج آپڻی ڈار توں وچھڑ جاوے۔
جوگی تے لوکاں دے سر مُن کے اوہناں نوں جوگی کردے ہیڻ، سانوں ایس دے عشق نے مُن لیا ہے۔
ساڈے ولوں رانجھے اگے ہتھ جوڑ کے کہویں جو اسیں اوہدے عشق وچ سڑیاں ہوئیاں ہاں۔

کھلارواں مطلب
ایہہ بند کھلدا تے سدھی مقابلے بازی نال ہے۔ بھابیاں ہیر نوں للکار کے کہہ رہیاں ہیڻ جو جے توں آپڻے آپ نوں بہت سوہڻاں سمجھ کے ساڈی سوکڻ بڻناں چاہونی آں تے اسیں بہت سوہڻیاں ہاں۔ پڑھنہار نوں یاد ہوے گا جو رانجھے نوں ہیر دا میہڻہ بھابیاں ہی ماریا سی جو "جا ہیر سیال ویاہ" لیاویں۔ ایس توں پتہ لگدا ہے جو ہیر دے حسن دی دُھم سارے جہان وچ سی۔ پر بھابیاں فیر وی ایہہ من نہیں سکدیاں تے اوس نال مقابلے لئی تیار ہیڻ۔ اوہناں نوں لگدا ہے جو ایہہ من کے ہار من لیڻ گیاں تے سماج دی بنتر اجیہی ہے جو کوئی وی ہار نہیں منندا ہر کوئی جتڻا چاہوندا ہے۔
پہلے مصرعے توں اگے بھابیاں دا دوجا پینترا ہے۔ ایتھے اوہ ہیر نال آپڻے عشق دی تُلنا (مقابلہ) کر رہیاں ہیڻ۔ اوہ ہر مصرعے وچ ایہہ کہہ رہیا ہیڻ جو ہر طرحاں نال اوہ رانجھے دے عشق وچ کملیاں، خوار تے دیوانیاں ہو چکیاں ہیڻ۔ مطلب ہیر دا رانجھے نال عشق اوہناں نالوں ودھ نہیں۔ ایتھے تسیں ویکھو فیر اوہو مقابلے بازی ہے جیہڑی حسن بارے سی۔ ایس مقابلے نوں جتڻ لئی بھابیاں گلاں دا وادھا کر رہیاں ہیڻ جیویں "اوہ ماردا گالیاں دے سانوں اسیں فیر وی چوکھنے ہُنیاں ہاں" اسیں جاڻدے ہاں جو جدوں رانجھا اوہناں دے نال رہندا سی تے بھابیاں ہی اوہنوں طعنے میہڻے دیندیاں سڻ، اوہ کوئی گاہل وال نہیں سی کڈھدا۔

بھابیاں دے ایس بیان وچ حسن تے عشق دی مقابلے بازی تے ہے پر ایس وچ کُجھ سچ وی ہے۔ اسیں پہلاں منہ تے پلّا رکھ کے ایہہ گل کہہ رہے ساں جو کسے پدھر تے بھابیاں وی رانجھے دیاں عشق ہیڻ پر رشتہ اجیہا ہے جو اوہ کجھ کر نہیں سکدیاں۔ ایس لئی وی اوہ اوہنوں دوجیاں کڑیاں دے طعنے ماردیاں ہیڻ (تیری پنگھٹاں دے وچ پیو پیو پئی دُھماں ترنجڻاں دے وچ پایاں نیں)۔ پر ایس بند وچ اوہ کھل کے ساہمڻے آگئیاں ہیڻ، مقابلے بازی نے اوہناں دے اندر دا سچ باہر لے آندا ہے۔

رانجھا تے اوس دی ونجھلی دی کوک اک کُھل (آزادی) دی سینت ہیڻ۔ رانجھے دا مالکی تے سماجی آدر دا تیاگ ایس کُھل نوں ہور چمکا دیندے ہیڻ۔ اوہدے مجھاں دے وڈے اجڑ چارن نال ایہہ وی ثابت ہو گیا جو اوہ اک زوراور تے بہادر مرد ہے۔ایہہ ساریاں صفتاں ہیڻ جیہناں نوں عورت دی روح منگدی ہے (مرد اوس تے مل نہ ماردیاں اوس دی لوڑاں پوری کر سکے)۔

جدوں بھابیاں پراڻے سماجی رنگ وچ رانجھے نوں ویکھ رہیاں سڻ تے اوس دی تُلنا دوجے مرداں نال کر رہیاں سڻ اودوں اوہ کہندیاں سڻ " پنڈا پال کے چوپڑے وال جنھاں کسے رنّ کیہ اوس تھوں چاہنا اے " اوہناں دے خیال وچ رانجھا اک نکما نکھٹو مرد سی پر اوہ ایہہ نہیں سڻ جاڻدیاں جو اوہ آپڻی مرضی نال سماج دی مارا ماری وچوں باہر بیٹھا ونجھلی وجاؤندا سی۔ پر ہُڻ جد جھنگ سیال جاکے اوس نے مجھاں چارن دے سب توں اوکھے کم نوں باقیاں نالوں چنگا کرکے وکھا دتا تے بھابیاں نوں اصل دا پتہ لگا جو نکما نکھٹو نہیں سی اوہ اک آزاد روح سی جیس دی سب توں ودھ لوڑ مرد دی مالکی وچ پھسی زنانی نوں ہے۔

ہُڻ بھابیاں اوس ویلے نوں موڑ کے پچھے لیاؤڻا چاہوندیاں ہیڻ پر جیویں ہیر نیں لکھیا سی "وقت گئے نوں پھیر کِس موڑیائی"۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels