Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> آکھیا وارث شاہ نے >> ہیر وارث شاہ: بند 172

ہیر وارث شاہ: بند 172

July 20th, 2011

تُسیں ایس دے خیال نہ پوو اڑیو نہیں کھٹی کجھ ایس پیار اُتوں
نی میں جیوندی ایس بن رہاں کیکوں گھول گھول گھتی رانجھے یار اُتوں
جھلاں بیلیاں وچ ایہہ پھرے بھوندا سِرویچ دا میں گنہگار اُتوں
میرے واسطے کار کماوندا ہے میری جِند گھولی ایہدی کار اُتوں
تدوں بھابیاں ساک نہ بن دیاں سن جدوں سُٹیا پکڑ پہاڑ اُتوں
گھروں بھابیاں چا جواب دِتا اِنہاں بھوئیں دِیاں پٹیاں چار اُتوں
ناامید ہو وطن نوں چھڈ تُریا موتی تُرے جیوں پٹ دی تار اُتوں
بِناں محنتاں مصقلے لکھ پھیرو نہیں مورچہ جائے تلوار اُتوں
ایہہ مہنا لہے گا کدے ناہیں ایس سیالاں دی ستھ سلواڑ اُتوں
نڈھی آکھسن جھگڑدی نال لوکاں ایس سوہنے بھنبھڑے یار اُتوں
وارثؔ شاہ سمجھا توں بھابیاں نوں ہُن مُڑے نہ لکھ ہزار اُتوں

اوکھے لفظاں دے معنے
کار کماؤڻا:سخت محنت کرنا۔
پٹیاں: زمین دا نکا جیہا ٹوٹا۔
پٹ: ریشم۔
مصقلے: صقل کرن والا پتھر۔
مورچہ: میل، خون دے ماڑے جہے داغ۔
سلواڑ: سیالاں دی ستھ۔
بھنبھڑے: بھنورے

سدھا مطلب
ہیر بھابیاں نوں لکھدی ہے جو تسیں ایہدے پچھے نہ پوو کیوں جے میرا ایہدے نال پیار ہے۔
مینوں نہیں پتہ میں ایہدے بنا کیویں جی سکنی ہاں، میں ایہدے توں قربان تے واری ہونی آں۔
ایہہ جنگلاں بیلیاں وچ میرے جیہی گناہگار لئی بھوندا پھردا ہے تے ایس لئی مرن لئی تیار ہے۔
ایہہ میری واسطے ایڈی اوکھی محنت کردا ہے، میں ایہدی ایس محنت توں وی قربان ہونی آں۔
جدوں ایہنوں پہاڑ توں تھلے سٹیا گیا سی اودوں تے بھابیاں ساک نہ بڻیاں۔
بھراواں نے اوہنوں تھوڑی جیہی بھوئیں لئی گھروں جاڻ دا کہہ دتا سی۔
ایہہ ایسے لئی نامید ہوکے ایڈی رفتار نال دیس وچوں نکلیا جیویں ریشم دی تار (دھاگے) اتے موتی دوڑدا ہے۔
سیالاں دے قبیلے دے سروں ایہہ میہڻا کدی لتھ نہیں سکدا۔
کہڻ گے جو نڈھی آپڻے بھنورے یار لئی لوکاں نال لڑدی پھردی ہے۔
وارث شاہ توں ہی بھابیاں نوں سمجھا جو ہیر لکھ ہزار لوکاں دے کہڻ تے وی رانجھے کولوں نہیں مُڑ سکدی۔

کھلارواں مطلب
بھابیاں دے کوڑے، گاہلاں تے بددعاواں بھرے خط پڑھ کے وی ہیر غصے وچ نہیں آؤندی سگوں اوہناں نوں "اڑیو" کہہ کے سہیلیاں وانگ بلاؤندی ہے۔ اوہ بھابیاں دی دلیل بازی، گاہلاں تے بد دعاواں نوں ویہار دیاں گلاں ولوں بے دھیانی ہو جاندی ہے۔ اوہنوں پتہ ہے جو اوہدا بھابیاں نال نہ کوئی مقابلہ ہے تے نہ ہی اوہنے رانجھے تے مل ماری ہوئی ہے۔ "تسیں ایس دے خیال نہ پوو اڑئیو" توں ایہہ وی لگدا ہے جو اوہ سمجھدی ہے جو بھابیاں نوں اوہدے اتے رانجھے دے پیار تے رشتے دی سمجھ نہیں آ سکدی ، ایہہ گل اوہناں دی سمجھوں باہر ہے، ایس لئی اوہ اوہناں دا قصور کڈھڻ ول کوئی بہتا زور نہیں دیندی۔ سگوں بڑے پیار نال اوہناں نوں کہندی ہے جو تسیں سمجھو جو مینوں رانجھے نال پیار ہے، میں ایس توں بنا جی نہیں سکدی تے میں ایہدے توں آپڻی جان قربان کرنی ہاں۔

تیجے مصرعے وچ ہیر بھابیاں نوں رانجھے نال آپڻے تعلق بارے ہور دسدیاں کہندی ہے جو اوہ وی میری جیہی گناہگار لئی جنگل ویرانیاں وچ جان تلی تے رکھ کے بھوندا پھردا ہے۔ ایتھے ہیر آپڻی نمانتا راہیں دس رہی ہے جو رانجھا کسے لوڑ لئی مجھاں نہیں چار رہیا، اوہ صرف میرے عشق لئی سب مصیبتاں جھل رہیا ہے۔ اوہ محنت دی ساری اوکھت میرے لئی کر رہیا ہے۔ ایسے لئی میں اوہدی ایس محنت تے وی قربان ہونی ہاں۔

"میری جند گھولی ایہدی کار اتوں" وچ ہیر ایس گل دا نکھیڑا کر رہی ہے جو اوہ میرے لئی کم کردا ہے تے اوہ میرا کاما یا چاک نہیں بڻ گیا، سگوں اوہ اوہ بہت ہی اُچ پدھر دا کم (عشق لئی محنت) کر رہیا ہے۔ رانجھا یاں اوہدے ورگے چروال کم کرکے مالکاں دے غلام سمجھے جاندے ہیڻ، ہیر دا ٹبر تے سیال اوس نوں اجیہا چاک یاں غلام ہی سمجھدا ہے پر ہیر نکھیڑا کر رہی ہے جو میرے لئی اوہدی محنت صدقے واری جاڻ جوگ ہے۔ ایہہ گل ایس مصرعے وچ ٹھیک لگدی ہے:
لوکاں دے بھاڻے چاک مجھیں دا ساڈا تے دین ایمان نی

آپڻا رشتہ رانجھے نال دس کے بھابیاں دی رانجھے نال ساکاچاری ول آؤندی ہے تے کہندی ہے جو بھراواں اوس نوں بھوئیں دے نکے جیہے ٹوٹے لئی گھروں کڈھ دتا تے اوس ویلے بھابیاں نے تے کوئی ساکا چاری نہ وکھائی۔ رانجھے لئی گھروں کڈھیا جاڻا پہاڑ توں ڈیگے جاڻ ورگا سی (پنڈ دے وڈے چوہدری موجو دا پُتر نتھاواں ہو گیا) جیس نوں پچھلے کسے مکالمے وچ رانجھے نے "میرا عرش دا کنگرہ ڈھائیو نے" کہیا سی۔

ایسے گل نوں اگلے مصرعے وچ لے جاندیاں کہندی ہے جو رانجھا ناامید ہوکے آپڻے پنڈ تے دیس توں ایویں نکل کے ٹُر پیا جیویں موتی ریشم دی تار (دھاگے) توں ڈھلک جاندا ہے۔ اک تے موتی آپ بہت تلکواں ہوندا ہے تے دوجے ریشم دی ڈور تے ہور وی تلکواں ہو جاندا ہے۔ وارث شاہ ہوراں دا ورتیا ایہہ امیج کمال دا ہے جو رانجھا آپڻے وطن توں ایناں نامید ہویا جو اوہ بنا کسے روک دے اگانہہ ودھدا گیا۔ ایہہ انج ہی ہے جیویں اوہنوں پہاڑ توں سُٹ دتا گیا ہووے جیہڑا پہلے کسے مصرعے وچ آیا سی۔ ایس مصرعے دی پڑھت اِنج وی ہو سکدی ہے جو ہیر نال مِلن دی چاہت ریشم دی تار وانگ سی جس تے رانجھے ورگا موتی بنا روک دے تر رہیا سی۔

ایسے گل نوں اگے ودھاؤندیاں ہیر کہندی ہے جو بنا محنت دے ، بنا جان مارے دے رشتے نہیں بڻدے۔ اوہ انج ہی ہے جو زنگال لاہوڻ والا پتھر پھیرو وی تے بنا محنت کیتے تلوار تے لگیا داغ نہیں مٹدا۔ مطلب جے رانجھا اک داغ لگی تلوار سی تے اوس نوں محنت نال رگڑ کے چمکاؤڻ دی لوڑ سی جیہڑی بھابیاں تے بھرجائیاں نہیں کیتی۔ ایس وچ ایہہ رمز وی ہے جو رانجھا تے ہیر آپڻے آپڻے رنگ وچ محنت کرکے آپڻے آپڻے داغ لاہ رہے ہیڻ۔ عشق دی بازی کھیڈ کے، جہان نال ٹکرا کے چلدے ویہار دیاں پئیاں بُریاں عادتاں نوں چھڈ رہے ہیڻ، اک دوجے نال بے غرض جُڑ رہے ہیڻ۔
اگلے دو مصرعے ولاویں والے ہیڻ۔ پہلے مصرعے دی انج وی پڑھت ہو سکدی ہے جو جے اوہ رانجھے نوں موڑ دیوے یاں گھل ۔کڈھ دیوے تے ایہہ سیالاں دے پورے قبیلے لئی اک میہڻا رہوے گا۔ ایس دی دوجی پڑھت انج ہے جو ہیر رانجھے دا عشق سیالاں لئی سدا لئی میہڻا رہوے گا پر ہیر ایس نوں جھلڻ لئی تیار ہے۔ جے ایس طرحاں پڑھئیے تے فیر اگلے مصرعے دا مطلب ہے جو ہیر آپڻے بھنورے یار، رانجھے لئی لوکاں نال لڑدی پھردی ہے تے ایہہ سیالاں لئی بڑی بدنامی والی گل ہے۔ جے پہلے والی پڑھت ورتئیے تے دوجے مصرعے دا مطلب بڻے گا جو ہیر آپڻے بھنورے لئی بڑی لوکاں نال لڑدی پھردی سی تے فیر اوہنوں کڈھ کے واپس گھل دتا۔

اخیری مصرعے وچ ہیر کہندی ہے جو وارث شاہ توں ہی بھابیاں نوں سمجھا جو ہیر لکھ ہزار دے کہڻ تے وی رانجھے یار ولوں نہیں مڑے گی۔ اوہدا خیال ہے جو بھابیاں نوں ایس گل دا نہیں پتہ جو ہیر بھابیاں تے کیہ، ہور لکھاں ہزاراں دے کہڻ تے وی رانجھے نوں نہیں چھڈے گی۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels