Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> آکھیا وارث شاہ نے >> ہیر وارث شاہ: بند ٨٤

ہیر وارث شاہ: بند ٨٤

May 28th, 2008

ہیر گئی جاں ندی ول لین پانی کیدو آن کے مُکھ وکھاوندا ہے
اسیں بُھکھ نے بہت حیران کیتے آن سوال خدا پاوندا ہے
رانجھے رُگ بھر کے چُوری چا دتی لے کے تُرت ہی پنڈ نوں دھاوندا ہے
رانجھا ہیر نوں پُچھدا کون لنگا ہیرے کون فقیر کس تھاؤں دا ہے
وارث شاہ میاں جیویں پَچھ کے تے کوئی اپروں لُون چا لاوندا ہے


اوکھے لفظاں دے معنے.

رُگ۔ مُٹھ بھر کے
تُرت۔ چھیتی۔ کاہلی نال
پَچھنا۔ اُسترے یا تیر دھار والی شے نال جسم تے چیرا لاؤنا۔ ایہہ خون کڈھن لئی وی لائے جاندے سن۔
پچھ کے لُون لانا۔ زخماں تے لون دھوڑنا۔ کسے دی کمزوری دس کے اوس نوں بھنڈنا

سدھا مطلب

ہیر جدوں رانجھے لئی ندی توں پانی لین گئی تے کیدو نے آن کے رانجھے نوں وکھالی دتی۔
[کیدو نے سوال پایا جو] مینوں بھکھ نے بہت پریشان کیتا ہویا ہے تے کجھ خدا دے ناں تے دے دیو۔
رانجھے نے چنگی مُٹھ بھر کے اوس نوں چوری دتی جیس نوں لے کے اوہ فوراً پنڈ ول نس پیا۔
(ہیر دے آون تے ) رانجھا ہیر کولوں پچھدا ہے جو ایہہ فقیر کتھوں دا رہن والا ہے ۔ (پینڈو علاقیاں آل دوالے دے لوکاں تے خاص کرکے فقیراں نوں سب جاندے ہوندے نیں)۔
وارث شاہ نوں ایہہ منظر ایویں لگا جیویں کوئی پہلاں تے کسے نوں پھٹ لاوے تے پھیر اوس تے لُون دُھوڑے

کھلارواں مطلب

ایہہ پورا بند سدھا ہے تے کہانی نوں اگلی منزل تے لے کے جا رہیا ہے۔

پہلے دو مصرعیاں توں تے ایہہ پتہ لگدا ہے جو کیدو کِنا فریبی ہے تے اوہ کسے دا نقصان کرن لئی کنے پاپڑ ویل رہیا ہے۔ اوہ اپنے خیال وچ ویہار دی ریت دا راکھا ہے تے اوس لئی اوہ سب کجھ کرن لئی تیار ہے۔ اسیں پہلاں وی کہہ چکے ہاں کہ دُکھانت والی گل ایہہ ہے جو سماج دی ریت دا راکھا اوہ بندہ ہے جیس نوں سماج نے باہر کڈھیا ہویا ہے۔ ایس لئی کیدو وی سماج دی راکھی گھٹ تے اوس کولوں بدلہ بوہتا لینا چاہندا ہے۔ پر بدلہ لین لئی اوہ اوہناں دی ہی ریت نوں اوہناں دے منہ تے مارنا چاہندا اے۔ جو ویکھو تسیں بڑے عزت والے ہو پر تہانوں آپ اپنی عزت دی کوئی پرواہ نہیں تے میں کیویں تہاڈی عزت دی راکھی کر رہیا ہاں حالاں تسیں مینوں کوئی آدر وی نہیں دیندے۔

تریجے مصرعے وچ رانجھے دے کھلے دل دا وکھالا ہے۔اوہ کیدو نوں فقیر سمجھ کے تھوڑی جیہی کوئی چیز نہیں دیندا سب توں ودھیا کھان چُوری دیندا ہے تے اوہ وی رُگ بھر کے۔ رانجھے نے جو ہیر نوں کہیا سی ''تیرے جیہے پیاریاں ایہہ لازم آئے گئے مسافراں پالئیے نی'' اوس تے آپ وی عمل کردا ہے تے بھکھے نُوں کھوان وچ ڈھل نہیں کردا۔

چوتھے تے پنجویں مصرعے وچ تے وارث شاہ اک واری پھیر سٹیج تے کہانی کار دا مکھوٹا پا کے آگیا ہے تے دس رہیا ہے جو کیویں رانجھے نے کیدو بارے سوال پچھ کے ہیر دے پھٹاں تے لُون لا دتا ہووے۔

Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels