Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کتاباں >> َماں جائی۔۔۔

َماں جائی۔۔۔

مان مندر ڈھلوں
December 15th, 2014
5 / 5 (1 Votes)

سُرجیت اُوس دن زور پا کے اپنے گھر لے ہی گیا۔ میرا پرائمری سکول تو باہرویں کلاس تک دا جماعتی سی سُرجیت پر کدے اُوس دے گھر نہیں ساں گیا۔امرتسر توں بس تے آؤندیاں اُوس نے مینوں سُر سنگھ اُتاریا۔ کہندا اج چاہ پیتے توں بغیر جان نہیں ددینا۔ میں وی سوچیا بار بار آکھدا اے چلو اج جا آؤندا ہاں۔
سرجیت بڑا ودھیا مُنڈا سی۔ باپُو ڈھولی سی تے آپ وی ڈھول وجا کے نالے اپنا پڑھائی دا خرچہ توردا سی تے نال دی نال گھر وی۔
باپ بُڈھا ہو چُکیا سی تے بھرا ویاہے سن تے آپو اپنے پریواراں نال وکھرے رہ رہے سن۔ ساری گھر دی ذمے واری سُرجیت دے موڈھیاں اُتے ہی سی۔
اسیں گلاں کردے کردے اُوس دے گھر دے دروازے اگے پہنچ گئے۔ بوہا اندروں ڈُھکیا ہویا سی۔ اُوس نے بوہا زور زور دی کھڑکایا پر اندروں کوئی باہر نہ آیا بوہا کھولن ۔ سُرجیت نے کندھ دیاں وتھاں وچدی ہتھ پا کے دروازہ ٹپیا تے اُتر کے بوہا کھولیا۔ دھریک دی چھاویں اک سولھاں سالاں دی کُڑی لت تے لت رکھ کے بیٹھی سی۔ میں ست سری اکال بُلائی پر اُوس نے میری ست سری اکال دا جواب دیناں مُناسب نہ سمجھیا تے میرے ول ویکھ پھیر اُوویں بیٹھی رہی جیویں کُجھ ویکھیا ہی نہیں سی۔
اسیں دوویں اُوس دی بیٹھک چ ڈٹھیاں کُرسیاں تے بیٹھ گئے۔
"بھین اے میری کملی جہی بس ایداں ای کردی اے"
"یار جے اندر سی تا بوہا کھول دیندی، کندھ تے نہ ٹپنی پیندی"
اُوس نے کلی نال ٹنگیا ڈول و لاہ کے دُدھ ویکھیا، پر ڈول خالی سی۔
"یا۔۔۔ر ۔۔۔ دودھ ہے نی لگدا"
"آجا آپاں گلاں باتاں ماردیاں یار ۔۔۔چھڈ پرے چا ، چو"
"نہیں یار میں ہُنے مجھ چوا کے آیا"
میرے کہندیاں کہندیاں اوہ مجھ ہیٹھاں بہہ گیا تے دھار کڈھ کے دُدھ لے آیا
غصہ تا مینوں اُوس دی بھین تے اگے ہی سی کہ نہ میری ست سری دا جواب۔۔۔
نہ پانی پُچھیا۔۔۔
نہ بھرا آئے دی کئی خبر لئی۔۔۔
تے ہُن وچارا آپ ہتھ لوہ رہا اے پر ایہہ آرام نال لتاں تے لتاں ٹکائی کیویں سانت بیٹھی اے۔۔۔
"یار آپ جو ہتھ لوہن ڈیاں اے اپنی بھین نوں آکھ خاں چا، بنا دئے"
اُوس نے ان سُنیاں کردیاں جواب نہ دتا
"تیرے نال لڑی لگدی اے کئی لوکاں نوں عقل ہی نہیں ہُندی آئے گئے دے ساہمنے ورتاؤ کیویں کرنا اے ، پاگل لوک" میں اندرو اندری کُڑھدیاں کیہا
ہُونہہ! ہُونہہ!
بے عقل !
"ایہدے بھرا دی تھاں میں ہوواں تاں پتہ دس دیاں" آپنے آپ نوں کیہا
چا، بنا کے اُوس نے پوناں کو گلاس مینوں دتا تے اک اپنی بھین نوں پھڑاؤن چلا گیا۔
اُوس نے اُوس نوں چُکیا، لتاں توں لتاں لاہیاں، گلاس اُوس دے مونہہ نوں لایا تے سر چ ہتھ پھیر کے اُوس نوں بچیاں وانگ گھُٹاں بھرا بھرا کے چاہ پلاؤن لگ پیا۔
تے میں تربکیا تربکیا اوہناں ول ویکھن لگا
میں تریلیو تریلی ہوئے نے اپنی چاہ دا گلاس پھڑیا تے اوہناں کول جا کھلوتا۔
"یار۔۔۔۔۔جدوں بی بی مری سی بس ہوکا جیہا ہی کھچ گئی۔۔۔۔۔اک دم دورہ جیہا پیا۔۔۔ زبان کھلوگی تے ہتھ پیر وی، بھابیاں تے ویراں نے تے گھروں کڈھ دینی سی روٹی کھُنوں، میں تے بھاپا ایہنوں لے کے اڈ ہو گئے، ماں جائی اے یار"۔۔۔۔۔
"ماں جائی اے یار"
"ماں جائی اے یار"
ایہہ بول کنے سال میرے کناں چ گونجدے رہے۔
تے اپنے آپ نوں مینوں اندروں لعنتاں ورگیاں آوازاں آ رہیاں ساں۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels