بُھوکنا : کتّے دا بھونکنا۔ نِت نِت : بار بار۔ دُکھیے :دُکھ اُٹھائے کنِّیں : کان۔ کاناں وچ۔ بُجّے : روئی دا ٹکڑا جیہڑا کناں وچ ٹھونس لیا جاندا اے کہ آواز نہ آوے۔ کَتّی وّگےّ :کینی ہی تیز ہوا چلے۔ پوَن:ہوا۔ 89 رب کھُجوریں پکیاں ماکھیا نیئں وہن جو جو ونجے ویہڑا سو عُمر ہتھ پَوَن
اوکھے لفظاں دے معنے
ماکھیا : شہد۔ نیئں : نہر۔ وہن : بہہ رہی اے۔ ونجے : گزرے۔ 90 تن سُکاّ پِنجر تھِیا تلیاں کھُونڈن کاگ اَجے سورب نہ بَوہڑیو دیکھ بندے کے بھاگ!
اوکھے لفظاں دے معنے
تن :جسم۔ سُکاّ :خشک ہو گیا۔ پِنجر تھِیا : پنجر بن گیا۔ ڈھچر بن گیا۔ کھُونڈن :ٹھونگے مارن لگیا۔ کاگ : کوّے۔ اَجے سو: ہنیں ہنیں ۔ بَوہڑیو : پہنچا۔ بھاگ: قسمت۔ 91 کاگا کرنگ ڈھنڈ ولیا سگلا کھایا ماس ایہہ دو نَیناں مت چھُو ہیو پر دیکھن کی آس
اوکھے لفظاں دے معنے
کاگا : کوّے نے کرنگ :ہڈیاں دا پنجر۔ ڈھنڈ ولیا : تلاش کرلیا تے اُنوں کریدیا۔ سگلا : سارا۔ :ماس: گوشت۔ پر : محبوب۔ دوست۔ 92 کاگا چونڈ نہ پنجرا ، بس اے تان اُڈ جا جِت پنجرے میرا شَوہ وَسّے ماس نہ تِدوں کھا
اوکھے لفظاں دے معنے
چونڈ : نوچ۔ بس اے تان : بس اے تے۔ 93 گورنمانی سڈ کرے : نگھریا گھر آؤ سَر پَر میَں تھے آؤنا ، مرنوں نہ ڈریاؤ
اوکھے لفظاں دے معنے
گور: قبر۔ نمانی : عاجز ۔ مسکین۔ سڈ کرے: آواز دے۔ نگھریا: بے گھرا۔ سَر پَر : لازمی طور نال۔ میَں تھے:میرے نال۔ مرنوں :مرن نال۔ 94 ایہنیں لوئنِیں ویکھدیاں کیتی چل گئی لوکاں آپو آپنی مَیں آپنی پئی
اوکھے لفظاں دے معنے
ایہنیں : اِنہی۔ لوئنِیں :آکھیاں نال۔ کیتی : کِنی۔ لوکاں :لوگاں نوں۔
