55 سو پلیا، داڑھی پلی ، مُچھّاں بھی پلیاں رے من گیہلے باولے مانیں کیا رلیاں؟
اوکھے لفظاں دے معنے
سرپلیا: سِر دے وال پک گئے۔ سفیدہو گئے۔ گیہلے: غافل۔ باولے: پاگل۔ من: دل۔ مانیں کیارلیاں : کیہوجی خوشیاں منائیے۔ 56 کوٹھے دُھکن کیتڑا؟ پر نِند ڑِی نِوار جو دینہہ لدھے گانویں گئے وِلاڑ وِلاڑ
اوکھے لفظاں دے معنے
کوٹھے: چھت تے۔ دُھکن: چھلانگیں مارنا۔ دوڑنا۔ کیتڑا: کدوں تِکر۔ نندڑی: نیند۔ خواب ِغفلت۔ نِواڑ: دُور کر۔ لدھے : ملے ہین۔ گانویں: گِنتی دے۔ ولاڑ: بے فائدہ۔ بے کار۔ 57 کوٹھے منڈپ ماڑیاں ایت نہ لائیں چت مٹی پئی اَتو لوِیں کوئی نہ ہو سی مِت
اوکھے لفظاں دے معنے
منڈپ: محل۔ ایوان۔ ماڑیاں: اونچیاں عمارتاں۔ ایت: اِنہاں وچ۔ چِت: دل۔ اتویویں: جیس دا وزن نہ کیتا جاسکے ۔ بہت زیادہ۔ مِت : دوست ۔ سجن۔ ساتھی۔ 58 فریدا منڈپ مال نہ لاءِ مرگ ستانی چت دھر سائی جاء سمھال جتھے ہی تو ونجنا
اوکھے لفظاں دے معنے
منڈپ: وڈا مکان۔ ایوان۔ نہ لائِ: دل نہ لگا۔ مرگ ستانی: طاقتور موت۔ سائی: وہی۔ سمھال: یادرکھو۔ ونجنا: جانا۔ 59 جِنھیں کمّیں ناہیں گُن تے کمڑے وِسار مت شرمندہ تِھیَوہیں سائیں دے دربار
اوکھے لفظاں دے معنے
گُن: خُوبیاں۔ اچھیاں صفتاں۔ تے:اوہ کمڑے: حقیر کم۔ وسار: بُھول جا۔ مت : ایسا نہ ہو ۔ مبادا۔ تھیوہین: ہوویں۔ 60 صاحب دی کر چاکری دِل لاہ بھراند درویشاں نُوں لوڑیئے رُکّھاں دی جِیراند
کلّر: نمک شور والی زمین۔ کیری: کی چھپڑی: پانی دا چھوٹا جوہڑ: جیس دا پانی صاف نہ ہوے۔ اُلَتّھے: اُترے ہنجھ: ہنس چِنجو: چونچ کو۔ بوڑن : ڈبوتے ہین۔ سندی : کی۔ ڈنجھ: خواہش۔ پیاس۔
