تاں میں سنی سنائی حالت یاد دلے وچ کرکے آکھی نال اونہاں جو ورتی شوق دلے وچ دھرکے مشکل پہنچ انہاں تک ناہیں وہم ندی وچ ترکے ہاشم ملن محال شہیداں جو ملیاسو مرکے
تلا نام بزرگ نمازی آہا نیک ستارے سی گجرات شہر وچ وسدا چندل ندی کنارے اُستا کار کرے گلکوئی کر تصویر اتارے ہاشم نیک زمانے اندر شاہجہان دے وارے
شربت سیر پوے جس پیالے تولہ وزن بناوے چینی چشم بلوری کولوں مل ودھیرا پاوے ہرہر دیس بدیسوں ملکوں لین سوداگر آوے اپنی کاریگری وچ ہاشم افلاطون کہاوے
شاہوکاراں وچ سرکاراں مرد بڑا اعتباری اپنے خویش قبیلے اندر سی اس دی سرداری ماڑیاں محل سنگارے روپوں اس دی وست بزاری ہاشم ذات نہ گوت کسے دی حرمت چیز نیاری
دولت ہنر مراتب والا کھوئی باغی میواتی اک اولاد نہ جیوس خانے رہس غمی دن راتی سوہنی نام ہوئی ایک بیٹی پائی اوس حیاتی ہاشم دردوں کوئی نہ خالی بات صحیح کر جاتی
