سوہنی مہینوال: بند١١ - ١٥

یاراں برس ہوئی جد سوہنی سمجھی ہوش جہانی
چج اچار قصیدہ چرخہ زینت زیب زنانی
روشن رنگ جواہر کولوں چند جویں آسمانی
ہاشم جان کوئی دم لاہا پائی حسن جوانی

آکھیں پھیر حقیقت اگلی منگی جویں ویاہی
پر ہن مہینوال حوالت کوہ توں دس گواہی
آہا کون کتھائیوں کیونکر پیا عشق دی پھاہی
ہاشم پہل اٹھائی جیونکر اوڑک تویں نباہی

آہا مرد سوداگر زادہ ذاتوں مغل بیچارا
دلی تخت شہر نوں تریا تجیا بلخ بخارا
کابل جھنگ سیالاں وچ وچ پھردا تخت ہزارا
ہاشم آن لتھا گجراتے چندل گھاٹ کنارا

نہسی ایڈ کوئی خیر خواہی مرد بڑا اتمامی
اک سوار آہا دوجے خدمتگار مدامی
صاحب حسن رسیلا عاقل کسے نہ طرفوں خامی
بہتے روز رہیا پھر ہاشم کرکے طلب آرامی

آہا نام سدیندے مرزا عزت بیگ قدیمی
مہینوال بنایا لوکاں اندر وقت یتیمی
ڈگیاں کون بلاوے کیونکر حرمت نال حلیمی
ہاشم ذات ربے دی اندر ہے ہر وقت رحیمی