پیرو پیر عشق نے جیؤں جیؤں چال سوہنی ول پائی سمجھی ساک عشق دا برہوں راہبر ہو سمجھائی غلبہ شوق وچ ہڈ ہڈ لوں لوں پریت رچائی ہاشم پیڑ ہووے جس تائیں سمجھے پیڑ پرائی
مہینوال دسے جداس نوں عاجز بہت لاچاری دردوں درد ودھے نت اس دا بہت کرے غمخواری دل دے نال پوے آسو چیں بن دی آن آزاری ہاشم درد ونڈا وے دلبر بخت ولوں کن یاری
مہینوال ڈٹھی جد الفت ہس ہس یار بولاوے اک تھوں چار ہویا وچ خدمت شکر بجا لیاوے چوری داؤ لگے جد اس نوں دل دا حال سناوے ہاشم ایس جواب نہ کوئی حال سوہنی مسکاوے
چخ مخ نال پھڑے نت جھاڑو عادت روز پکائے عاشق پاس رہے دلبر دے دھواں روز دھکھائے اوڑک پھوک مچاوگ بھانبڑکچرک رہوگ لکائے ہاشم جان اوسے دی رچناں ہر ہر روپ رچائے
بھلا طور سسی نوں پچھلا ہس ہس دور ہٹن دا پھڑیا زور عشق نے ایناں ودھیا چا ملن دا پوست وانگ گیا رچ دیہی خفیہ شوق سجن دا ہاشم بہت برا رس پھاہے چیٹک یار سجن دا
