سوناں صاف پیا کٹھیالی تا لگے تیؤں چمکے جئیوں تلوار اصل فولادی صقل ہووے تے دمکے آتش تیز تویں تئیوں ہندی واؤ لگے اٹھ رمکے ہاشم جان عشق دا جوہر خوار ہووے تیؤں بھمکے
مہینوال نتھاواں دکھیا عاجز بھین نہ بھائی کیتا عشق نشاناں اس نوں تیر انداز لوکائی آہا روز پیا وچ ببتا مگروں ہور تباہی ہاشم آن عشق دی اس نوں ویکھ ذرا ہن آئی
آکھیں یار نہ آوس نظری قہر نزول وچھوڑا کردے آن بیدرد مزاخاں کرن دکھاون پھوڑا تازہ عشق پہنایا اس نوں ہور سنہری جوڑا ہاشم نام دہراون عاشق سول سہن کیوں تھوڑا
صبر آرام نہ آوس کدھرے رہے ہمیشہ پھر دا پھٹریا آن اندھیرے برہوں دیوا عقل فکر دا خفیہ عشق سوہنی دا آکھن تیویں مرد شہر دا ہاشم عشق کھلارے اس نوں خطرہ خوف نہ سر دا
ہویا وانگ نتھور پرانے رخم گیا دھس دل دا طعنے مار گلی جس جاوے جگت ودھیرا چھلدا چھڑیاں لاکھ بلائیں اس نوں کویں آرام نہ ملدا ہاشم گھاہ عشق دا ظالم ملیاں باھجھ نہ ملدا
