راتیں پھیر گلی ایس آیوں بھچھیا کرن گدائی جانوں مار گواوگ تینوں دوت کنے سن پائی کونجاں وانگ بھلا نہ دل نوں جھال بنی سر آئی ہاشم کوک سنیں رب صاحب جن ایہ کھیل مچائی
ایہ گل آکھ سنائی اس نوں کر کے نال شتابی ڈر دی پھیر مڑی گھر جلدی کر کے نین گلابی مہینوال پچھاھاں مڑیا روندا جگر کبابی ہاشم راہ نہ جا عشق دے دن دن بہت خرابی
مہینوال بہی کہو کیونکر صابر اکس ٹکانے دل دی واگ نہیں ہتھ اپنے پکڑی عشق ستانے جاوے اوس طرف نوں اوتھے جےون مرن نہ جانے ہاشم مگر ہرول عشق دا کردا زور دھگانے
مہینوال اسیر عشق دا گھیر لیا دکھ درداں نظری یار پوے جس حیلے رات دنے سرگرداں چوری رات سمیں تر آون لکھیا پھیر بےدرداں ہاشم ویکھ بخیل عشق دی ہے صد حیف نمرداں
ٹھیری آن بری ایہ آفت فکر پیا گھمیاراں مویا باھجھ نہیں ایہ ھٹدی کرئیے لاکھ وچاراں اس د با ھجھ رہے دن راتیں سو ہنی وانگ بیماراں ہاشم ہور کرو جھب حیلہ پین نہیں جگ واہراں
