مہینوال نہ کیتا ہر گز حیلہ عذر بیچارے ٹریا صبر ہجر دکھ آہیں نال لیے کر چارے ڈگیا جا شہید عشق دا ندیوں پار کنارے ہاشم خضر دھیاوے ہر دم اپنا حال پکارے
عاجز لوک فقیر ندی پر ڈگےا ویکھ ملاحاں جوڑے دست کہیا اوہ ساتھی سانوں لاکھ پناہاں دتی گھاٹ اتے کر کٹےا الفت نال تداہاں ہاشم کاج غریباں والے ہوون باھجھ صلاحاں
سبھ تھوں سخت برا دکھ دل دا مشکل سہن جدائی وحشی طور اداس سوہنی دا جیونکر پھرن سودائی لاون زور نصیحت دیون ماپے ہور خدائی ہاشم ویکھ بنی گھمیاراں ببتا ہور بنائی
ڈٹھی چال بری گھمیاراں مگروں کہیا لوکائی دوجی طرف شہر وچ اس دی چا کیتی کڑمائی کر کے داج دھیج چلاواں ڈھولک چا وجوائی ہاشم ویکھ بلاؤں ماپیاں اپنی جان چھڈائی
گھایل حال خراب سوہنی دا صبر آرام نہ آوے نہاون گھاٹ اتے ہر حیلے نال سیاں رل جاوے پاروں پار سجن دی کٹےا وانگ شمع دس آوے ہاشم نال دلیل عشق دی روز سوہنی مل آوے
