باشک پوت متا اوہ چھلاں گھیریا آن چوفیرا بجلی تا کرے تد چانن ہوندا ہور ودھیرا رل کے آن دوہاں دے چانن کیتا راہ سوکھیرا ہاشم جان آرام سوہنی نوں اتنا جان بتیرا
پہنچی جاندی تک سوہنی دی کامل صدق پوچائی ُپھریا جا گھڑا ہتھ ڈوبو تار بنے جس لائی دل نوں عیش حیاتی والی توڑ امید سدھائی ہاشم ویکھ نصیب سوہنی دے ببتا پئی سوائی
ہو سرباز شہید عشق دی چھوڑ گمان نہورا درروں دور پئی جل ڈوھنگے چھوڑ سبھے غم جھورا جےونکر صید اتے کر کاہل باز گیا تج ڈورا ہاشم سخت بڑا سبھ زوروں پریم لگن وچ زورا
نیں وچ جا پئی جس ویلے بھار گھڑے پر پایا تاری پکڑ ہمیشہ والی ثابت زور لگایا گہری رات عقل دی نظری خام گھڑا دس آیا ہاشم اوس بنے پر بندی پل پل سول سوایا
خامی جان گھڑا مڑ اٹکی ڈیہل گئی درےاؤں پونچن پار محال گھڑے بن ظالم ندی جھناؤں مڑیاں لاج عشق نوں لگدی ڈریاں ایس بلاؤں ہاشم آن دلیلاں پکڑی مشکل بنی رضاؤں
