کچی پیر سنبھال نہ دھرےا شیر پیتا اوس کچا کچی ویہن پئی جا کچے اوس تلا وہاجیا کچا ہن جس جا گھتے ہتھ کنڈھے سو ہتھ نہ آوے کچا ہاشم سوہنی جان گوائی پر پریم نہ کیتا کچا
اٹکی پلک رہی اٹکائی عقل دتی بد راہی بھلکے آن ملےساں کیویں اج کرئیے جان کوتاہی پر اوہ عشق نہ مڑنے دیندا سو سرباز سپاہی ہاشم عشق عقل دا دشمن دیہن قدیم دہائی
ایدھر عشق سوہنی نوں آکھے صدقوں ہا ر نہ مولے صاحب صدق سوئی کر لکھیا خوش ہو موت قبولے جن کن جان بچائی مرنوں مطلب لیا نہ مولے ہاشم ہار نہ صدقوں مولے ہوگ بھلا ات سولے
سوہنی سمجھ ڈٹھا وچ دل دے خوب نہیں ہن ڈرناں آفت، موت نہ مڑدی ہر گزاوڑک جد کد مرناں تارو انت ڈبےندے آہے کچرک نیں وچ ترناں ہاشم کارصدق دی ناہیں پیر پچھاہاں دھرناں
ثابت صدق سوہنی کر دہائی رہی نہ اٹکی ہوڑے خونی وےہن قہر دےاں لہریں واگ پچھاں نہ موڑے ایسی پریت سجن ول جوڑی آس جیون دی توڑے ہاشم صدق سوہنی دے اتوں وارے مرد کوارے
