نہ کجھ دوس گھڑے گھمیاراں خلق پئی سب سچی کچے ہوئے نصیب تتی دے چال پئی سبھ کچی دھکھدی چڑنگ چرکی آہی آن نہایت نچی ہاشم دوس کسے وچ کہیا آپ بری گل رچی
کچھو مچھ کوئی جلہوڑا سنیؤں برا خدائی مہینوال فقےر نمانے دیو سنہیا جائی سوہنی ڈب موئی ہن تیری کریں امید نہ کائی ہاشم لیکھ جویں کجھ لکھےا بیت گئی سر آئی
تبلگ رہی ترےندی سوہنی رہی حمایت بختوں الٹے بخت ہوئے جد اوس دے چا سٹائی تختوں میوہ توڑ جناور کھڑا ٹٹا ساک درختوں ہاشم کہو کس نے سکھ پاےا کافر نہیہ کم بختوں
لمیں ویہن رہڑی کر ودیا سجن ساس پیارے لوں لوں پھےر موئی بن جانوں مہینوال پکارے سوناں چا کرے رب خاکوں اس سے راہ نیارے ہاشم ہو قربان جنہاں دے ثابت سانگ اتارے
سوہنی مول نہ تردی تر کے خوب تری ڈب مر کے ہوئی شہید سسی جد مریا کھوج اتے سر دھر کے تاں مشہور ہویا پروانہ جا مویا ہٹھ کر کے ہاشم کوئی نہ منزلے پہنچا جان ولوں ڈر ڈر کے
