کہی بان پئی اس دل نوں بھیڑا ڈٹھیاں باھجھ نہ جیوے جیونکر مگس شکر دے پیڑے اوہ وس کر جدا نہ تھیوے آکھ ویکھاں کیہ حاصل دل نوں بھیڑا تپیا روز دسیوے ہاشم عشق کیتا دل دشمن بھلا کون علاج کجیوے
اک بہہ کول خوشامد کر دے پر غرض ہون کمینے اک بے پرواہ نہ پاس کھڑوون پر ہوون یار نگینے کونجاں وانگ ہزار کوہاں تے اوہناں شوق وکھو وکھ سینے ہاشم ساجن کول ہمیشہ بھانویں وچھڑے ہون مہینے
جیو جانی تن من وچ جانی مینوں سبھ جانی دس آوے ہر دم ورد زبان جانی دا ہور سخن کلام نہ بھاوے پر جانی بن ظاہر ملیاں اوہناں اکھیاں چین نہ آوے ہاشم آکھ دماں دیاں رٹھیاں پر کون گلیں پر چاوے
صاحب ورد ہمیشہ وردی جنہاں ورد رہے نت مگرے ساجن ہون طبیب دکھاندے جیہڑے روگ گواون سگرے پر ایہ نین جویں جیؤں ویکھن بھیڑے تیؤںتیؤں ہون بے صبرے ہاشم نین ہمیش آزاری جیہڑے پئے انت وچ قبرے
تاں جانے دل ہورے جانی جد جان جانی دل ہارے حکمت جان پساہی والی جو آپ مرے سوئی مارے کس نوں مار کرے من تارو جیہڑا آپ ترے سوئی تارے ہاشم ویل قدیم کمینہ اساں جاچ ڈٹھا دن چارے
