کوئی مول نہیں بن پارکھ لکھ پارس اوچ کہاوے ہووے مل معلوم لیلی دا پر جے مجنوں مل پاوے قیمت قدر شناس گلاں دی کوئی بھوروں جا پچھاوے ہاشم باھجھ پچھانن والے کوئی کیہ گن کڈھ وکھاوے
میں وچ دوس نہیں کوئی مولوی مینوں لکھیا لیکھ بھلاوے جس نوں نفر کیتا تقدیروں اوہنوں صاحب کون بناوے میں گڈی آں ہتھ ڈور کھداری مینوں خواہش نال پھر اوے ہاشم نرد ہووے جت پاسے اوہنوں پر ت پوے دس آوے
میں وچ تیں وچ صاحب میرے مینوں فرق ایہو دس آوے کراں گناہ کروڑ ہمیشاں مینوں ذرا حیا نہ آوے بھی درکار نہ سٹدادر توں اتے پالے عیب چھپاوے ہاشم ویکھ چھنار سہاگن اوہدا پاپ سبھی چھپ جاوے
دام زلف وچ ہیرے موتی جد الٹ الٹ وچ دھر دے ہنس پاتھ چھیاں کر پھسدے اتے پٹک پٹک سر مردے گھتن قوم گھایل دل دردی نت سہن سول دلبر دے دیکھو لیکھ ہاشم مشتاقاں سوہنے قدر نہیں پھر کردے
جیؤں جیؤں نفس موڑے تقدیروں اتے تیؤں تیؤں ایہ من مولے جمدا اُٹھ اُڑاون لگدا پھر بھار نہ ٹلدا مولے ہوئی ہوگ سوئی کجھ ہوسی کوئی لاکھ پیا سر جھولے ہاشم شاہ کر صبر بیترا تینوں خیر پوگ رات سولے
