جان جہان دونویں دم کوئی اتے حرص ہزار چوفیرے مارن راہ سدا دن راتیں اتے فوج رہے نت نیڑے ثابت جان جمال دسیوے اسی آن مسافر گھیرے ہاشم آپ کرگ سوئی ہوسی ہور وس نہیں کجھ میرے
حاکم حکم نصیبوں کردا پر لشکر پاس کھرووے گھائل عشق دلاں نوں کردا پر نین وسیلا ہووے ہے تقدیر ولوں سبھ لکھیا پر بن اسباب نہ ہووے ہاشم باھجھ تلھے نہیں بیڑی اتے پاس ندی بہہ رووے
وگ وائے پرسوارتھ بھرئیے توں جائیں تخت ہزارے اکھن یار رانجھن نوں مل کے اسیں توں کیوں منوں وسارے بس ہن نیؤں کمائیوئی ایہو چا آہا دن چارے ہاشم ایس محبت بدلے سانوں خوار کیتا جگ سارے
چوچک باپ الاہمیوں ڈر کے آسیں شہروں مارے گھدیڑے بے اعتبار ہوئے جگ سارے ہن کرن وساہ نہ کھیڑے ترسن نین رانجھناں تینوں اسیں کیوں تدھ یار سہیڑے ہاشم کون دلاں دیاں جانے میرا صاحب نیاں نبیڑے
کافر نین بھرے دل ڈنگن جیہڑے دسن بال ایانے چامل چڑھن کرن نت شوخی اتے سودا کرن دھگانے ہانسی پا دتی گل پھانسی ہن روندی وقت وہانے ہاشم ویکھ ادھین نیناں نوں کوئی جانے بہت نمانے
