سن جانی تینوں لکھ جانے پر جان نہیں ول جانی کس نوں ہوگ شناس اجیہی جیہڑی ہوگ خراب دیوانی تیرے شوق پچھے دل میرے سبھ جانی خلق بیگانی ہاشم وار سٹی جند میری تیرے عشق اتوں قربانی
جس نے بیٹھ کہاں دکھ دلدا مینوں گھایل ملے نہ کوئی جس نوں کوک سوئی آکھے بھیری لاہ پر ہے مکھ لوئی تیرا حسن میری دلگیری سبھ جگ وچ ظاہر ہوئی ہاشم ایہ احسان جانی دا سانوں کت ول ملے نہ ڈھولی
دل دے کول اکھیں نہیں دسدے بری میت کھرے دل جانی آؤ جانی پردیسی پیارے تیرے پل پل دے قربانی تین بن دیس اجاڑا دسدا جیہڑا آہا نور نورانی ہاشم آکھ سجن نوں مل کے میں تدھ دے باھجھ دیوانی
محنت پھیرے مر کجھ ساڈی جے آن ویکھے جن لائی جو جو زرد ہویا رنگ میرا مینوں ہس دی ویکھ لوکائی روشن وانگ محبوباں ناہیں جو قسمت ہوس سوائی ہاشم شاہ پر سیرت پاوے جن صورت خاک رلائی
اکسے تھاؤں نہ وگدیاں ندیاں نہیں اکسے طور لوکائی اے دل پکڑ دلیری دل دی کر سوچ وچار نہ کائی رل مل بہن ہمیش نہ رہندا اتے کیوں نت رہگ جدائی ہاشم فتح آسان تنہاں نوں جنہاں ہمت یار بنائی
