مائے درد فراق ماہی دے اجے بال چخا وچ پائی سوز فراق دیوانی کیتی میری جان لباں پر آئی غرضی یار دکھاں توں ڈریا مڑ وات نہ پچھایا کائی ہاشم باھجھ لگے تن اپنے کو جانے پیڑ پرائی
گلدرد دتا بلبل نوں اویدی ان کیتی دلداری توں محبوب کہیا بلبل نے کیوں کرناں ہیں انتظاری مالی توڑ لوگ گل کہیا اساں جد ایہ رات گزاری ہاشم یاد کریسی بلبل ایہ الفت بات ہماری
اکناں روگ سریراں اپچے اک دل دے وہم آزاری ہم خیال دلیالاں کیتا اوہنوں کامل روگ بیماری جو دل غرق دلیلین ہویا اہنوں سانس نباہن بھاری ہاشم دل بیدرد وٹائے کوئی گاہگ ملے بیپاری
دودن کوک پپہیا کوکے اوہنوں بول اکاسوں پیندی میری عمر کو کیندیاں گزری اتے جان سولی نت سہندی پھرکا ہور نہ پھیریا کوئی رہی واؤ ایہو نت ویہندی ہاشم ساس چھٹن سکھ پائیے میری آس ایو نت ریہندی
سولاں سلھی تے درداں ملی میں پھراں دیوانی جھلی برہوں لٹی تے ساتھوں ٹٹی میں کملی پھراں اکلی مجنوں جا مویا جس ویہٹرے میں موت ویہاجن چلی ہاشم یار ملے کھ پاواں میری محنت ہوے سولی
