روون نین جنہاں دے کارن سو سکدیاں ملن کداہیں جنہاں نال نہ مطلب کوئی سو دسن سنج صباحیں ترسن نین نہ چلدا زورا میرے دل وچ بھڑکن بھاہیں ہاشم آکھ لاچار کیہ کرئیے ایو درد اساڈا آہیں
کون جنون سسی وچ وریا اٹھ نٹھی شہر بھنبوروں پنچھی روح سسی دا بھڑکے اوہ باز گیا چھٹ دوروں تپدی خاک اتے جل چیرے اتے ساہنھ تتی دلہوروں ہاشم یار ملے مل بیٹھی ان لعل لدھا اس گوروں
رخصت ہو گل گئے چمن تھوں اتے صحن سنبھالے خاراں کوا نظر نہ آوے کوئی جتھے بلبل ساہن پزاراں کر لے یاد شگوفہ سبی اتے اوہ خوش روز بہاراں ہاشم سوز اکھیں وچ آوے ویکھو برسن ابر بہاراں
اے دل حرام حرص دے پھسیوں توں رہیؤں خراب تداہیں اپناں آپ پچھاتوئی حرصوں تے یار پچھاتوئی ناہیں کامل خون جگر دا کھاہن اتے درد اہناندا آہیں ہاشم یار رہے یا جائے نہیں اک گھر لاکھ صلاحیں
کت ول یار گئے دل جانی نیہڑے روون دور گیاں نوں جیوندیاں دی وات نہ پچھدے کیہ کرسن یاد مویاں نوں سجن یاد پون دکھ بنیاں وچ بپتا وخت پیاں نوں ایسے یار ملین سببی پر ہاشم اساں جیہاں نوں
