سن عشقا جیہی تدھ نے کیتی توں روز ستاویں مینوں اک واری ہتھ آنویں میرے میں خوب رواواں تینوں تیرے جیڈ بے وفا نہ کوئی میں کوک سناواں کہنوں ہاشم خوار کریں جگ سارے توں یار بناویں جینوں
جس گھر وچ ہووے دکھیارا اوہدے سبھ گھر دے دکھ پاون پلک وساہ کریں نہ تس دا اتے اوکھد وید پوچھاون جس تن وچ ہووے دل گھایل بھلا سوتن کیہ سکھ پاون ہاشم درد عزیز عاشق نوں جیہڑے سوسکھ گھول گھماون
پل پل سوق زیادہ ہووے دل رکھدا پیر اگاہاں دن دن عمر نکھٹدی جاوے اوہدی مڑ دی واگ پچھاہاں دونویں تھوک نہیں وس میرے اوہو بنی لاچار اساہاں کیہ سرکاج ہووے کہ ہاشم جتھے اک گھر لاک صلاحاں
اوکھد پیش نہ جاوگ لوکا بچ رہو نیناں دیوں ڈنگوں برہوں روگ کہیا ہتیارا نہیں ہندا لاکھ ودنگوں ماس گیا جند رہی نہ باقی اجے نکلے آہ کرنگوں ہاشم ایس حقیقت تائیں جا پچھئپے بھور پتنگوں
کل لاج قبیلہ نے ماں پیؤ اساں دتا چھوڑ تنہاں نوں کرنگ سریر ہویا غم تیرے اساں منی جان تساں نوں کیوں عشقا کیہ منگنائیں میتھوں ہن سچ کہو آکھ اسانوں ہاشم سانس ہوئے کم تیرے کیہ کرسیں یاد مویاں نوں
