اے دل درد نصیب تیرے وچ تاں میں کیہ کراں بیچارا آپے درد سہیڑین پائی اتے چاہیں بھی چھٹکارا ایویں ہوگ سعادت تیری توں کر دکھ درد پیارا ہاشم پیٹرا ہٹاوے کدھروں ہن بھائی پلید نکارا
زہد عبادت چاہے ویکے نہیں ہر گز دھیان نہ کردا شاہ منصور چڑھاہیو سو سولی اتے یوسف کیتا بردا کس گل دے وچ راضی ہووے کوئی بھیت نہیں ایس بردا ہاشم بے پرواہی کولوں میرا ہر ویلے جیو ڈر دا
کجھ تقصیر اساتھوں ہوئی جو یار سجن چت چایا یا کجھ واؤ وگی کلجگ دی کوئی جھلک متر دل آیا دل بےدرد طبیبان کیتا جو گھایل چا بھلایا ہاشم جان سعادت اینویں جو یار سجن من بھایا
گھر وچ لکھ دشمن لکھ دوست توں باہر پھریں ڈھنڈیندا دعوا حرص غرور جہانی نہیں گھر وچ حکم منیندا ایہ دشمن گھر دے لکھ سولاں نہیں جب لگ صاف کریندا جیوندیاں وچ جان نہ ہاشم جیندے گھر وچ شیر بوکیندا
ایہ دل خوار کرے نت مینوں ایس ہوش گوایا میرا جیوں دریا ہمیشاں ڈھاوے نت اپنا چار چوفیرا اپنی خبر نہیں اس دل نوں جویں دےپک ہیٹھ اندھیرا ہاشم یار ملے تد اکھاں اساں خوب ڈٹھا سکھ تیرا
