کر افسوس کہیا دل گھایل جد ڈٹھو سو چند اجالا سن چندا بلبل دے وچھڑے تینوں داغ پیا گل لالا لاکھ چکور گئے مر عاشق اتوں اجے نہ ہوئیوں کالا ہاشم ملن درست تنہاں نوں جنہاں وچھڑن زہر پیالا
دل گھایل دلیر نوں کہیا توں سن جانی میرا جے توں عیب ڈٹھا وچ ساڈے اتے دھریا پیر پریرا تینڈے نال نہیں کجھ مطلب سانوں شوق لوڑیداتیرا ہاشم رہگ قیامت توڑی سانوں ایہو دان بتیرا
دےپک ویکھ جلے پروانہ ان ایہ کیہ مذہب پچھاتا عاشق دین نہ مذہب رکھدے اہناں درد خدا کر جاتا جن ایہ علم بھلایا دل توں ان لدھا یار گواتا ہاشم تنہاں رب پچھاتا جُہان اپناں آپ پچھاتا
آدر بھاو جگت دا کر ئیے اتے کسبی کہن رسیلا جے کر دور ہتائیے لوکاں اتے کہن سوان کہ تیلا دیس تیاگ فقیری پھڑئیے نہیں چھٹدا خویش قبیلا ہاشم خیال چھٹے نہیں راہیں کوئی سو تدبیرنہ حیلا
دل توہیں دلبر بھی توہیں اتے دید توہیں دکھ تیرا نیندر بھکھ آرام توہیں توں اتے تین بن جگت اندھیرا نین پران حیاتی توہیں توہیں تکیہ ڈیرا ہاشم سانجھ تاڈے دم دی ہور وسدا ملک بتیرا
