315۔ جوگی رانجھے دے حال پر رحم کیتا تُرت چلیاں نوں فرماؤندا ئی جا کے مندراں تُرت بنا لیاؤ ایہ بالکا پیا اکاؤندا ئی چیلے مُندراں جائیکے بنالیائے جوگی رانجھے نُوں کول بہاؤندا ئی سِر مُنیاں ناتھ نے مُقبلے دا کَن پاڑ کے مُندراں پاوندا ئی 316۔ جوگی رانجھے دے انگ بھبوت لائی منتر مہر دینال سکھلاوندا ئی کھائیں حلال حرام تُوں ترک کریں بہت رانجھے نُوں بیٹھ سمجھاوندا ئی بات چھوڈ دے جھاتیاں پاونے دی بہہ کے رانجھے نُوں ایہ سناوندا ئی ویہڑے وڈدیاں آکھیں الکھ جا کے سوال مُقبلے نُوں سمجھاوندا ئی 317۔ رانجھا آکھدا مَنیاں حکم تیرا مُول کراں نہ ذرا عدُول میاں جاساں ہیر تے رنگپور کھیڑیاں دے جیند اُمڈھ کلیجے دے سُول میاں خاطر ہیر دے ملن دے جوگ لیتا کیتا دُکھ تے درد قبول میاں مُقبل رب تھیں ہیر داداؤ مینوں غرض نائیں کجھ مُول میاں 318۔ جوگی آکھدا رانجھے نُوںجا بچہ تینوں رَب دا فضل نصیب میاں تیرے درد دا گُل علاج کرساں فضل ربدا ہوگ طبیب میاں ہیر میلے گا رب غفار تینوں دیناں جیوناں ہوگ غریب میاں امیدوں پَرے کیہ مقبلا منگناں ہی ہویاں ربدا خاص حبیب میاں 319۔ بالناتھ تھیں ہوئیکے وداع رانجھا پہنتا منزلیں رنگ پور کھیڑیاں دے کچھے بغلی ہتھ سو وہنجھلی جیو خیال گاؤندا جھگڑیاں جھیڑیاں دے درد منداں دا لیکھ جگاوندا اے پھرے بھکھ دینال بہیڑیاں دے شامت نفس دی مار حیران کیتا مقبل پکڑیاں واسطے بھیڑیاں دے
