281۔ مصلحت سہتی دی ہیر دے جیؤ لگی نڈھی اک تھوں پھُل کے چار ہوئی سبھے زحمتاں ہیر دیاں رفع ہوئیاں سہتی ٹھنڈ پائی گلزار ہوئی سُکے رکھ ہوئے ہریاولی جئیوں ہیر کملی تیؤں ہشیار ہوئی مُقبل سہتی دے باب دعا کر کے ہیر لکھن نُوں خط تیار ہوئی خط نوشتن ہیر بطرف رانجھا 282۔ ہیر قلم دعوات منگاؤلیندی لکھے رانجھو نُوں خُوب مکتوب میاں اُنگل کٹ کے ہیرنے قلم کیتی سیاہی ہنجواں دی مطلوب میاں پرزہ دلے دا پاڑ کے لیا کاغذ رولکھدی حال محبوب میاں پیارے مُقبلے چریں وچھنڑلے نُوں رُقعہ لکھ کے بھیج دی خُوب میاں 283۔ پنجاں پیراں دے روبرونیوں لایا اوہی پچھلے قول سنبھال میاں مکھن دیہی میری ہوئی سک ناڑیں آء ویکھ وچھوڑے دے حال میاں ماپے چھڈ تیرا لڑ پکڑیا سی جیویں جانناں ہیں تویں پال میاں مُقبل آپ تے آوناں چھڈیائی کدے یاد کر خط دے نال میاں 284۔ رانجھا اکھیں نُوں طلب دیدار دی ہے گل لگنے نُوں ترسیونی ہاں مولی کیہڑے باغدی ہوونی ہاں بولاں سُخن برابری نال مشاہاں دُکھاں اوپروں سُکھ قربان کیتے دُکھ نت تے سُکھ نی گاہ گاہاں مقبل آئیکے دیہ دیدار مینوں کسے تھوک دی ہور نہ خواہ خواہاں 285۔ رقعہ لکھ کے ہیر ایہ مہر سیتی دیندی سہتی دے ہتھ چھپا ئیکے جیؤ بی بی کسے نوں بھیت نہ دسناں ہے پردہ رکھناں نام خدائیدے جیؤ سہتی لیندی ہی خط نُوں روان ہوئی دیندی باہمنے دے ہتھ جائیکے جیؤ نال پنج روپیڑے روک دیندی کہندی مُقبلے نوں سمجھا ئیکے جیؤ
