261۔ لُنگی ریشمیں لک دینال سوہے گل چونگرے بنداندی تال سوہے سالُو بھوچھن پھُلکاریاں ہور لبزی نال گہنیاں حسن جمال سوہے رنگ رُوپ تے حُسن سنگار سارا سب نیت نبائے کمال سوہے باہجھ رانجھے دے مُقبلا ہیر تائیں ایہ گل بھی خواب خیال سوہے 262۔ نک نتھ سوہے کنیں والیاں جی موہن مالڑی گلے دے وچ پائے چنبا کلی تے تختیاں ہور مالا ہس ہار جمیل سنگار لائے ہتھیں کنگناں تے باہیں لال چُوڑا سرمہ اکھاں دا کہی کیا جائے مُقبل آندا ہویا سامان سارا خاطر سیدے دی بہت پسند آئے 263۔ لاگی ہوئے اکٹھے نی سب آئے لگے سیدے نوں آئے نہلاونے جیؤ نہا دھو پوشاک لگائیے بیٹھا ماں گئی صدقڑے جاونے جیؤ لوک اجو نوں دین مبارکاں جئیو ڈھاڈی آوندا راگ سناونے جیؤ درت ہیر دی آئے نی پیر پنجے مُقبل ہیر دا جیؤ دھراونے جیؤ 264۔ دھابہ پلہنگ وچھایا ہیر سیتی سیدا اُٹھ کے ہیر دے پاس آیا لاہ کپڑے سب پوشاک ساری جٹی لاہ کے پلہنگ تے پیر پایا رومال کھول کے شیرنی دھری اگے پلاّ ہیر دے مُنہ تھیں دور چایا بُھل گیائی عقل شعور سارا مُقبل ہیر نُوں سیدے جاں ہتھ لایا 265۔ غُصے ہوئیکے سیدے نوں ہیر آکھے میری وینی نُوں ہتھ نہ لاء میاں کر وضو میں نماز پڑھ لواں تے توں گھڑی اک بیٹھ اوستاء میاں ذرہ صبر کر کے ایتھے بیٹھ جائیں نہیں خوشی چاہے جتھے جاء میاں مُقبل ہیر دے جیؤ نُوں بنی اوکھی کرے یاد خدائے دا نامیاں
