193۔ دل شادیاں مانجیاں جانجیاں دی بھا ہیر تے رانجھے دے سوگ میاں ملیا لوڑدی وس نہ چلدا ہے پیا اوہناں نُوں لکھ وجوگ میاں مچھی وانگراں تڑپھدی باہجھ پانی پیا بر ہوندا آئیکے بھوگ میاں کھڑے کھَس لے جاؤ سن ہیر تائیں تیری بات کیہ مُقبلا ہوگ میاں 194۔ سیالاں قاضی نوں جائیکے سد آندا دیندے تینوں فرش وچھائے کے جئیو قاضی فرش تے چونکڑی مار بیٹھا نیت خیر نوں ہتھ اُٹھائے کے جئیو مسلمان دی بیخ بنا پُچھدا سیدے کھیڑے نوں پاس بٹھائے کے جئیو مُقبل ہیر دا پڑھن نکاح لگا اول رب دا نام دھہائے کے جئیو 195۔ تیرا پڑھیدا اج نکاح ہیرے سیاں چا کہیا خبردار ہونی پرسوں اپنے ساہورے جاؤسیں وچ ڈولڑی دے اسوار ہونی متر رانجھے نوں دیہ پیغام کوئی قول اپنے تے وفادار ہونی مُقبل یار ملایا رب تینوں ہیرے کدے تاں شکر گزار ہونی 196۔ ہیر آکھدی سنو سہیلیو نی میں تاں جیؤ دی گل سُناوندی ہاں وچ ہاویہ ساڑیاں جے کدی میں میاں رانجھا نوں مُنوں بھلاوندی ہاں زبردست دا راہ نیا رڑا ہے کھیڑے نال نہ وس میں جاوندی ہاں مُقبل یار وچھنیاں جُگ ہوئے پئی کونج دے وانگ کُرلاوندی ہاں 197۔ سیؤ کنگیاں سیس کر دت میرے لہو نال گندائیاں دُکھ دھڑیاں سرمہ اکھیاں وچ خاک گھتے رہے نین نمانی دے لاء جھڑیاں سیؤ ہس نہیں کُل طبق میرے ہے ہے ہتھوڑیاں ہتھ کڑیاں کوئی مُقبلے نوں میتھے سد لیاؤ نہیں جائیکے رانجھے دے پاس کھڑیاں
