118۔ کوڑ مائی دی سامیاں گل سُن کے ہیر حال تھیں ہوئے بیحال بیٹھی کہندی زہر منگا کے کھاہ مرساں نسبت کیتی نے رانجھے دینال کٹھی مُولے صبر قرار نہ آوندا ہے اُٹھ مانؤں تھیں کھوندڑی وال گئی ملکی ہیر دا انگ تبدیل ڈٹھا مُقبل حال توں بہت بے حال ہوئی 119۔ مانوں روئیکے پُچھدی ہیر تائیں تیرے باب کیہہ ورتیا دس ہیرے ہُن منگی ہیں رنگپور کھیڑیاں دے گھر جائیکے وَس تے رَس ہیرے حُکم کریں جو من کھلونی آں میں بھیت دس مینوں ہٹ بس ہیرے مُقبل جھوردی پھیر بلاء تیری سیاں نال توں کھیڈ دی ہس ہیرے 120۔ ہیر آکھدی روئیکے مانوں تائیں اج ڈھول کہیا ویہڑے آیا ئی دو خصم دیویں دھی اپنی نوں تیرے جیؤ تے ایہہ کیہہ آیا ئی رانجھا روز میثاق دایار میرا اج کل نہ ہتھ لگایا ئی ہیر کھیڑے نوں مُقبلا نہ کر دی ناحق کیہہ شور مچایا ئی 121۔ ہنجوں کیر کے ہیر نوں مانؤں کہندی دھیاں بیٹیا مذاکر راہ ہیرے دیندے مہنے کل شریک سانوں تیرا ویکھ کے حال تباہ ہیرے اک بارگی نی مُکھ اپنے توں لوئی شرم دی مُول نہ لاہ ہیرے کوئی خاطر تلے نہ لیاوندی نی مُقبل کھیڑیاں دا بادشاہ ہیرے 122۔ ہیر آکھدی رانجھے دے نام اتوں سٹھ سٹھ ملہار میں گاوندی ہاں رانجھا جس زمین تے پیر دھردا اوس خاکدے وارنے جاوندی ہاں اکو دل آہا سوئی لیا رانجھے مٹی کھیڑیاں دے سر پاوندی ہاں اقرار مونہوں تے تصدیق دل تھیں مُقبل دین ایمان نبھاوندی ہاں
