103۔ کیدو آکھدا نڈھیئے حیف کیتو میری جھگی نوں اگ لگائیو ئی لونہاتی ہے ظالماں شہد یاں دی تیرے جیؤ تے مہرنہ آئیو ئی ٹوپی گودڑی دست رومال سہیلی سنے کتکے بھنگ جلائیو ئی بھڑکے عشق دی مُقبلا بھا تیری پانی پا نہ مُول بُجھائیو ئی 104۔ ہیر آکھدی کیدو نوں پیش تیرے میاں اپنا پڑھیا آیا ئی جہیاکیتا ای نال نمانیاں دے ہتھو ہتھ خدائے تھیں پایا ئی اکّ لائیکے کسے نہ انب چوپے پھل انب نوں شہتوت لایا ئی جیہا بیجیں توں مُقبلا لیں سوئی آپ رب سچے فرمایا ئی فریاد کردن کیدو نزد چُوچک 105۔ کیدو ہیر دی جا فریاد کیتی چُوچک سیال دے جائیکے پاس رویا ہیر پُج کے پئی خیال میرے میرااوس ناں جنگ محال ہویا کنڈیار دی سیج وچھائیکے جی کوئی نہیںآرام دے نال سویا ویری سوبن نہ مُقبلا سونہہ دیوے داغ وَیر وانہ ہے دور ہویا 106۔ چُوچک آکھدا کیدو نوں جیؤ شالا تیری جھُگی نوں پھیر بناوساں میں کھان پین دی خبر دو وقت لیساں بدن کپڑے تُساں نہوساں میں تیرا گیا تے کل اسباب دیساں دوناں ہور بی کجھ پہنچاؤساں میں بندی ہیر نوں لیا کے کسے ویلے تیری مُقبلا صُلح کراؤساں میں 107۔ چُوچک آکھدا جائیکے قاضیئے نُوں میاں ہیر دا کاج رچایا میں چاول چھڑ کے رکھیا بیش آٹا رنگا رنگ دا داج رنگایا میں مس بھانڈیاں دی کوئی سُدھ نائیں زیور بہت انوپ گھڑایا میں کتھے منگساں دس توں ہیر تائیں مُقبل تُدھ توں پُچھنے آیا میں
