87۔ کیدو ویکھدا ویکھدا تنگ آیا نڈھی ہیر دی ویکھ کے سب چالی فکر ہیررانجھنے پگڑ نیدا کیتی اوس بدبخت تے مہر خالی داؤ تکدا وقت اُڈیکدا سی وانگ ماچھیاں پاوندا نِت جھاتی مقصود ورلیاؤسی مُقبلے دا یار ملیا سُو رات نہ پئے خالی 88۔ اک رات نُوں رانجھے دے پاس چلی کچھ مار کے چُوری دا ہیر چھناں راہ جاندڑی کیدو دی نظر آئی کیدو اُٹھ کے ہیر دے مگر بھناں رب لکھیا وچ قرآن دے ہئی نہیں رناں دے مکر دا بَجھ بناں دنیں مُقبلا ڈرن بھلایاں توں راتیں ترن دریا ایہ باہجھ ونجھاں 89۔ کیدو چھپ کے جھاڑی دے مڈھ بیٹھا ہیر رانجھے نوں جائے جگایائی بھُکھ رانجھے دی کتے وَل اُٹھ گئی جدوں ہیر نے مُکھ وکھایائی ہیر رانجھے نوں لاہ حجاب دلدا گل شوقدے نال لگایائی شوق یار دے نال حیات رہندی مُقبل عاشقاں طعام نہ کھایائی 90۔ گئی مجھیاں موڑنے ہیر رانجھے چنگل چُوری دا آپ اٹھایائی ہیر گئی تے کیدو دا داؤ لگا پاس رانجھے دے دوڑ کے آیا ئی نِموں جان ہوکے واہ چپاں کیدو نام خدائیدا پایائی خیر مُقبلا نانوں خدائے کھڑناں سانوں بھکھ نے کھرا اکایائی 91۔ آہا جتناں چورماں ہیر آندا جھولی کیدو دی رانجھنے چاپایا کیدو رانجھے دے حق دعا کر کے لے کے چورماں پنڈنوں نس آیا ہیر آکھدی آئیکے رانجھنے نوں کتھے گئیوئی چورماں سَس جایا مُقبل اپنا ادلش چکھا مینوں پیاری آکھدی جی ہے اَج آیا
