82۔ ہیر آکھدی بخشدا بندیاں نوں میرا رب رحیم غفار مائے مرد خلق مقبول الہٰ دے نے نہیں جاہلاں دا اعتبار مائے مینوں آسرا نبی کریم دا ہے جس خلق لگاؤنی پار مائے عشق مُشک ویہا جناں مُقبلے نے سبھا چھڈ کے ونج بپار مائے 83۔ ماں آکھدی تتڑی رہیں ہیرے میرا جیؤ تیرے توں نہ رہیا تتا کسے ہور جنی ہوویں ہیرے بھلی مت لے چھڈ دے ایہ بُری ختا بدلے چاک دے رکھساں ہور کاماں سُونجا چاک تے نندیاں نال رتا ماں مُقبلا ہیر نوں منع کر دی اجو لاگ نہ کیہڑے نُوں کھڑیں بھتا 84۔ ہیر مانوں دے ہتھ توںتنگ آئی کرے حال تُوں بہت بیحال پئی کہندی اپنے نانوں گھما دری توں میرے چاک دے مت خیال پئی بچ کچدار وگڑا کھاوسیں نی کہی ضد فقیراں دے نال پئی ہیر چاک دی ہے چاک ہیر دا ہے مُقبل آکھدا رمل دی فال پئی 85۔ ملکی ویکھ کے ہیر دا شوق دیدہ چپ کیتی سُو چور دی مانؤںوانگوں آہیں مار کے ہوئے لاچاررنی ہنجوں ڈھین ٹھاٹھاں دریا وانگوں دردمانوں دا ہیر نوں پیارڑکے سینے وچ تلوار دے گھائے وانگوں دیوا عقلدا مُقبلے سرد کیتا مار عشق نے پُرے دی وائے وانگوں 86۔ ورجی مانوں دی ہیر نہ رہی مُولے ویلا چائیکے یار دے جاوندی سی گھروں لگنوں ہیر دا واؤ رہیا کیدو لنگیں دے دائرے آوندی سی دُھویں وچ لُکا ئیکے روٹ خاصہ کُٹ گھیؤ تے کھنڈ رلاوندی سی بھر پُور کے چُوری دے نال چھناں پیارے مُقبلے لئی لیاوندی سی
