62۔ رانجھا آکھدا ہیر نوں سمجھ ہیرے تینوں سچ دی بات سُناوساں میں ہور کم نہ آوندا کوئی مینوں پر مجھیاں چار لیاوساں میں موجو مہر ہزارے دا لاڈلا ہاں خاطر ہیر دی چاک سداؤساں میں مُقبل ہیر دے جیؤ دی ہیر جانے پر اپنی توڑ نبھاؤساں میں نکاح بستن ہیر ورانجھا پنج پیران 63۔ ہیر آکھدی سُنوں سہیلئیونی مینوں رل کے دیہو ودھائیاں نی اج گھڑی سُلکھنی خیر دی ہے رانجھے نال میں اکھیاں لائیاں نی رانجھا مجنوں تے ہیر دا نام لیلیٰ گلاں جگ نوں آکھ سُنائیاں نی رانجھا ہیر دے نال نکاح لیندا بیٹھ مُقبلے گندھیاں پائیاں نی 64۔ پنجاں پیراں نوں رانجھنے یاد کیتااونوں آن کے مُکھ وکھائیو نے ہیر پلہنگ تے چوکڑی مار بیٹھی رانجھے ہیر نوں کول بہائیو نے رل کے ہیر تے رانجھے دا عقد کیتا شاہد وچ حضرت نوں بنائیو نے چاول سگن دے چُک کے بُک پنجے جھولی مُقبلے دی برپائیو نے 65۔ پنجاں پیراں نے دوہاں نوں مَت دتی اَٹھے پہر اللہ نوں یاد کرناں دُنیاں کل جہان مکان فانی لکھ ورہے جے جیوناں اَنت مرناں سرساہویوں سیر سداوناں جے نہیں سلفیاندا دا کم مُول کرناں مُقبل عشق دے نام بھیٹھ چڑھ کے رانجھا شوق دا فقر دریا ترناں 66۔ ہیر آکھیا سنوں سہیلیونی رانجھا بھیجیا رب پرچاؤ دلدا مُکھ رانجھے دا ڈٹھیاں جیؤنی ہاں میرا مرن سی کرن جے نہ ملدا نہیں میرے تے رانجھے دے وچ سیؤ سو گند خدائے دی فرق تِلدا اکھیں پاءَ رکھاں پیارے رانجھنے نُوں ایتھوں تیک ہے مُقبلا شوق دِلدا مقرر کنانیدن ہیر رانجھا را چُوچک بر خدمت چرانید گاویشاں
