57۔ رانجھا ہیر نوں دے جواب ٹُریا پلیوں ہیر پکڑ کھلووندی ہے تسبیح عاشقاں دی موتی ہنجواں دے دھاگے آہیں دینال پرووندی ہے کر دی کیرنے درد فراق والے اوبہے ساہ لیندی زاری رووندی ہے مُقبل وسن اجو کڑی رات بیٹھے منت دار غریبنی رووندی ہے 58۔ عاشق ویکھ معشوق دی مہربانی کردا عجز نیاز تے عذر خواہی رانجھا پلہنگ تے آن آرام کردا سروںدُکھاں تے درداںدی پنڈ لاہی جو کُجھ رانجھے دے پاس بساط آہی لئی ہیر نے زلف دی پا پھاہی مُقبل شہر معشوقاں دامنگ کھاناں ایہوعاشقاں صادقاں بادشاہی 59۔ ہیر آکھدی رانجھیا دس کھاں دے اگے جاوسیں کیہڑے دیس میاں تیری طبع ملوکاں دی دِسدی اے تیرا ناتھ فقیراں دادیس میاں اکھیں بَلن دیوے مُکھ چند جہیا صندل بھنڑے تے تیرے کیس میاں کریں جالناں بیٹھ کے فقر فاقہ مُقبل بھَٹھ پیا پردیس میاں 60۔ رانجھا روئیکے آکھدا ہیر تاہیں میرے الڑے گھاہ وکھاہ ناہیں پنڈھ پنڈھ پھرا نوں دا لیکھ مینوں آپ بھٹکنے دی کُجھ چاہ ناہیں کوئی آکھے تے سرے دے زور رہناں اگے جاونے دی پرواہ ناہیں مولا جان دا ہے کدھے مُقبلے دی معشوق دے باہجھ نگاہ ناہیں 61۔ ہیر آکھدی رانجھے نوں جان میری تیرے نام توں وارنے جاوندی ہاں کہے کسب روزگار توں جاندا ہیں گل پُچھدی بہت شرماوندی ہاں دَماں باہجھ غلام تسادڑی ہاں کوئی عذر نہ مُول لیاوندی ہاں مُقبل آپ نوں کجھ معلوم ناہیں تینوں بھاوندی کہ نہ بھاوندی ہاں
