48 لڈن آکھدارانجھے نوں تدھ ستیاں نہیں گھسدا کجھ پلنگ دا جی پرہیر سیال دے حکم باہجوں کردا گل ہاں میں بھی سنگ دا جی سر گھور لیا نام خدائے دے توں میرا جئیو ہے ہیر توں سنگدا جی بگھیاڑ خوف ہے بکری نوں مقبل ہرن نوں سہم پلنگ دا جی 49 رانجھے لڈن نوں ہیر دی چھاپ دتی کس آکھٹاں ہیر نوں جامیاں اساں گھڑی دی گھڑی آرام کرناں نہیں بیٹھناں جھونپڑی پامیاں ورلیا کھاں آس مسافراں دی تیرا کرے مقصود خدامیاں خیر لکھ بلائیں دی ٹالدا ہے سمجھ مقبلا خیر کماء میاں 50 لڈن مینوں دے نوں نینیں حب بیٹھی اکھیں شرم تے جیؤ وچ مہر آئی کہندا پلنگ تے جائیکے بیٹھ میاں رب کرے جہیڑی سوئی ہوگ بھائی مفاد رد سٹھ سہلیاں لے ہیر چھیج تے سون نوں گھروں آئی پنجیں کپڑیاں بھڑک کے اگ لگی جدوں پلہنگ تے ہیر نے نظر پائی لتاں مکیاں سوٹیاں پوندیاں نی لڈن مینوں نوں نہ پئی سد کائی میری سیج تے کون سولیائی دس لڈناں کون داماد سائی 51 لڈن مینوں غریب نوں پون گالیں دردمند نوں حال بے حال دا ہی پچھوں تاوندا وقت وہاندڑے نوں جدوں رانجھے نوں چھیج سوالدا ہی ہیرے بھلا ہاں بخش گناہ میرا نینوں واسطہ جل جلال دا ہی مقبل ہیر نے من سوال لیا لڈن مینوں دے کھہڑیوں باز آئی 52 ہیرے مار نہ مول نمایاں نوں مت پوے غریباں دی آہ تینوں سانوں اک گناہ نہ بخشدی ہیں ربخشدا لکھ گناہ تینوں اگے جائے جواب کیہ دیوسیں نی جدوں بخشے گا رب الہ تنیوں چھڈ جاہ توں خودی گمان ہیرے مقبل دسدا ہے خیر خواہ تینوں
