28 ہتھ بنھ کے ملاں نوں کرے کورنش رانجھا وچ مسیت دے حامیاں ملاں آکھیا کیہڑا میں جیؤنداں شت بخیاں تے بیٹھ آمیاں کھڑا دسدا رنگ تغیر تیرا سانوں اپنا حال سناء میاں آکھ مقبلا کدھروں آیا ہیں اگے جاؤ ناں کیہڑے دار میاں 29 کہندا نام دھیدد میری ذات رانجھا شہر تخت ہزاریوں چلیا میں بھکھیاں وچ اجاڑدے رات کٹی دتا رب دا سر پر جھکیا میں میرا جئیو ہو یا ملک ویکھنے تے پھراں مست اداس او دلیا میں پانی ایس گراؤں دا پؤناں سی تیتھے رب نے مقبلا گھلیا میں 30 تاکید کر کے ملاں لڑکیاں نوں گھریں بھیجیا طعام پکاونے نوں چاول بھریا کے کھنڈتے گھیو شکر میرا جیو ہے لچیاں کھاونے نوں جاو آکھیا لڑکیاں ماپیاں نوں اُٹھ لگیاں طعام پکاونے نوں گھروں تھال پر بہہ کھنڈ چادلاں دا مقبل لیائے سی پیر مناونے نوں 31 ملاں آکھیاں رانجھے نوں مہر سیتی ہتھ دھوتے بیٹھ کے کھا کھاناں ہتھ دھوئے کے ملاں دے نال بیٹھا کھا ہدا دانجھے ننے جتناں من بھاناں کھاناں کھائیکے ملاں توں وداع ہو یا کہندا جھنگ سیالاں نوں اساں جاناں مقبل وس اجوکڑی رات میتھے ملاں آکھیا رانجھیا ہو سیاناں
روانہ گشتن رانجھا از ملاں و ملاقات باپنج پیران 32 حکم ملاں دا رانجھے نے من لینا بیٹھا وچ مسیت دے مار تھاناں رانجھے ملاں دبے باب دعا کیتی ثابت رہیا ایمان بہشت جاناں کھاناں کھائے کے رات نوں خوشی ہو یا فجر ہوئی تے چھنگ نوں اُٹھ دھاناں پنج پیر ملے داہ جاندڑے نوں ترہٹھی اوہ جو مقبلا رب بھاناں
