Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاسک >> کافیاں شاہ حسین >> کافیاں شاہ حسین 61- 70

کافیاں شاہ حسین 61- 70

شاہ حسین
February 4th, 2008
5 / 5 (1 Votes)

(61)

نی گیڑ گڑندڑیے' گڑیدا گڑدا گماں
پنجاں نوں کیہہ جھُردا بھوندو،اکے پائیاں دُھماں
جو پھل مِٹھے چن چن کھائیو، آہیو کوڑا تُماں
اوکھی گھاٹی، بکھڑا پینڈا، راہ فقیراں لَماں
ساری عمر ونجائی آ،اینویں، کر کر کُوڑے کماں
لکھاں تے کروڑاں والے' سے پوسن' وسّ جّماں
آوندیاں تھوں صد بلہاری' جاوندیاں تھوں گھماں
کہے حسین فقیر سائیں دا' پیر شاہاں دے چُماں

اوکھے لفظاں دے معنے

گیڑ: پھیر۔ چکر دے
گڑندریے : پھیرن والے
جھردا: ہرکھنا
دُھماں: شور مچایا
بکھرا پینڈا: اوکھا پینڈا
ونجائی: ضائع کیتی
کوڑے: بھیڑے
جُماں: ملک الموت
بلہاری : قربان
گھماں: قربان ہو جاواں
شاہاں: بادشاہواں۔ایتھے مطلب محبوب یا مرشد

(62)

چندے ہزار عالم' توں کیہڑی ایں کُڑے
چریندی آئی لیلڑے،تمیندی اُن کڑے
اُچی گھاٹی چڑھدیاں' تیرے کُنڈے پیر پڑے
تیں جیہا میں کوئی نہ ڈٹھا' اگے ہوئے مڑے
بناں عملاں آدمی، ویندے ککھ لڑے
پیر' پیغمبر' اولیے' ورگاہ جائے وڑے
سبھے پانی ہاریاں' رنگا رنگ گھڑے
شاہ حسین فقیر سائیں دا' درگہ ونج کھڑے

اوکھے لفظاں دے معنے

چندے ہزار عالم: بوہت ہی حسین ہزار عالم دے چند ورگی۔
چریندی: چراوندی ہوئی۔
لیلڑے: بکری دے بچے۔
پانی ہاریاں: پنہاریاں۔پانی بھرن والیاں۔
درگہ: درگاہ
ونج: جا کے

(63)

مندی ہاں کہ چنگی ہاں بھی' صاحب تیری بندی ہاں
گہلا لوک جانیں دیوانی' نی رنگ صاحب دے رنگی ہاں
ساجن میرا اکھیں وچ وسدا' گلیئیں پھری نشنگی ہاں
کہے حسین فقیر سائیں دا 'میں ورچنگے نال منگی ہاں

اوکھے لفظاں دے معنے

مندی : بھیڑی
صاحب: اے خدا
گہلا: مورکھ
گلیئیں: گلیاں وچ
نشنگی: بے خبر
وَر: ہوون والا کھسم

(64)

ربا! میرے گوڈے ہیٹھ پروٹڑا' میں کُتنی ہاں چائیں چائیں
تن طنبور' رگاں دیاں تاراں میں جپنی ہاں سائیں سائیں
دِل میرے وچ ایہو گزری' میں سچے سوں نیہوں لائیں
کہے حسین فقیر سائیں دا' میری لگڑی توڑ نبھائیں

اوکھے لفظاں دے معنے

پروٹڑا: چھکو
چائیں چائیں: خشی خشی
طنبور:اک ساز
جپنی ہاں: ورد کر رہی ہاں
سائیں سائیں : اللہ اللہ
نیہوں: دِل
لگڑی: لگی ہوئی محبت
توڑ : اخیر تیکر

(65)

سادھاں وی میں گولی ہوساں' گولیاں والے کرم کریساں
چونکا پھیریں' میں دیئیں بہاری' جُوٹھے باسن دھوساں
پپل پت چنیندی وتاں، لوک جانیں دیوانی
گہلا لوک نہ حال دا محرم' مینوں برہوں لگائی کانی
لوکاں سنیاں' دیساں سنیاں' ہیر بیراگن ہوئی
اِک سنیندا لکھ سنے' میرا کہاں کرے گا کوئی
سانول دی میں باندی بردی' سانول مینڈا سائیں
کہے حسین فقیر نمانا' سائیں سِکدی نوں درس د کھائیں

اوکھے لفظاں دے معنے

سادھاں: درویشاں
گولی: غلام۔ باندی
کرم: کم ۔عمل
چونگا: ہندوواں دی اوہ تھاں جتھے اوہ کھاندے پکاوندے ہین تے ایس دا بڑا احترم کردے ہین۔ اوتھے جُتی نہیں کھڑ دے۔
پھیریں: لیپیں پوتیں
بہاری: جھاڑو
باسن: بھانڈے
پپل پت: پیپل دے پتے۔ہندوواں دے نیڑے پیپل اک مُتبرک درخت ہے۔ اوہ ایس دے پتیاں تے کھانا رکھ کے وی کھاندے ہین۔
چینیدی: چُندی ہوئی
گہلا لوک: مورکھ بندہ
برہوں: وکھیواں
کانی: نیزہ۔ نوک دار شے
بیراگن: جوگن
سانول: محبوب
باندی بردی: غلام نوکر
سِکدی: سڑ دی ہوئی ۔
درس: دیدار

(66)

مینڈی جان جو رنگے سو رنگے
مستک جیہناں دے پئی فقیری' بھاگ تیہناں دے چنگے
سُرت دی سوئی' پریم دے دھاگے پیوند لگے ست سنگے
کہے حسین فقیر سائیں دا' تخت نہ ملدے منگے

اوکھے لفظاں دے معنے

مستک: متھا
بھاگ: نصیب

(67)
تھوڑی رہ گئی راتڑی' شوہ رایو ناہیں
دھن سو ای سہاگنی' جن پیا گل بانہیں
اِک ہنیری کوٹھڑی' دُوا دیوانہ باقی
بانہہ پکڑ جم لے چلے' کوئی سنگ نہ ساتھی
سُتی رہی کلکھنی' جاگی پر بھاتی
جاگن کیہ بُدھ سو لیے' جِس انتر لاگی
کہے حسین سہیلیو! شوہ کت بُدھ پہیئے
کر صاحب دی بندگی' رہ جاگرت رہیئے

اوکھے لفظاں دے معنے

راتڑی: رات
شوہ: محبوب
رایو: خش کیتا۔رجھایا
دھن: خش نصیب
جم: ملک الموت
کُلکھنی: بے نصیب
پربھاتی: سویر دے ویلے
انتر لاگی: جیس دے تن نوں لگی ہووے۔
جاگرت: جاگنا

(68)

لٹکدی لٹکدی نی مائے، ہر بولو رام، لٹکدی ساہورے چلی
سس' نناناں دیون طعنے، پھر دی گھونگھٹ کھلی
بھولڑی مائے' کشیدڑے پائی' آن میں کڈھ نہ جان دی چھلی
بابل دے گھر کجھ نہ وٹیا' کجھ نہ کھٹیا' میرے ہتھ نی اٹیرن چھلی
نال جیہناں دے اتن بہندی' ویکھدی' سُندی' وارتا کہندی
ہُن پکڑ تناہاں گھلی
ڈاڈھے دے پیا ڈرنی آئے' آن کے ہتھ اوہناں تکڑے پائے
میں چارہ کجھ نہ چلی
لٹکدی لٹکدی میں سیج تے آئی' چھوڑ چلے مینوں سکڑے نی بھائی
پھُل' پان' بیڑا مینوں اہل دکھلائی' میں سیج اکلڑی ملی
کہے حسین فقیر نمانا' جو تھیسی رب ڈاہڈے دا بھانا
میں آئی آں ال وللی

اوکھے لفظاں دے معنے

بھولڑی: سادہ
وٹیا: خریدیا ہویا
اٹیرن: اک آلہ جیس تے سُوت لپیٹیا جاندا ہے۔
اتن: ہمیش
وارتا:قصہ
تکڑے: مضبوط
سکڑے: حقیقی۔سگے
اِکلڑی: کلی
ال وللی: مورکھ۔ جھلی

(69)

وت نہ آؤنا بھولڑی ماؤ
ایہو واری' تے ایہو داؤ' بھلا کریں تاں بُجھ لے ناؤں
جاں کواری' تاں چاؤ گھنا' پُت پرائے دے وَس پواں
کیا جاناں کیہی گھلے واؤ
سے کھیڈن' جیہناں بھاگ متھورے' کھیڈدیاں لہہ جان وسورے
کھیڈ کھڈیندی دا لتھا چاؤ
چوپٹ دے خانے چوراسی' جو پُگے' سو چوٹ نہ کھاسی
کیا جاناں کیہا پوسی داؤ
ساچی ساکھی کہے حسینا' جاں جیویں تاں سُکھ چیناں
پھیر نہ لہسی آپچھو تاؤ

اوکھے لفظاں دے معنے

وت: پھیر
ناؤں: ناں
چاؤ گھنا: خواہش ہندی۔آزاد ہندی۔
وس پواں: سپرد ہو جاواں
بھاگ متھورے: چنگے نصیب
لہہ جان: مُک جاون
وسورے: غم۔ ذکر
چوپٹ: اک کھیڈ
پُگے: کامیاب ہوئے
ساچی: سچی
ساکھی: گل۔کلام
سکھ چیناں: سُکھ ۔ آرام
کہسی: ہٹے گا۔وکھ ہووے گا۔

(70)

دو گمانیا! دم غنیمت جان
کیا لے آیوں' کیالے جاسیں' فانی کُل جہان
چار دیہاڑے کوئل واسا' اِس جیون دا کیا بھرواسا
نہ کر اتنا مان
کہے حسین فقیر نمانا' آخِر خاک سمان

اوکھے لفظاں دے معنے

گمانیا: غرور کرن والا۔ آکڑ خان
کوئل واسا: کوئل صرف امب پکن تے
آوندی ہے تے پھیر ٹر جاندی ہے۔
مطلب کجھ دناں دی زندگی۔
خاک سماں: مٹی وچ رل جانا














Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels